چه طوری میتونم بخشی از حافظه مو پاک کنم

[ribbon]

عزیز

اگر می توانی شارژ انجمن آزاد را پرداخت کن و در قسمت مشاوره خصوصی وارد شو تا من این تاپیک را به آنجا منتقل می کنم ( شرط از دست رس خارج شدن تاپیک همین است )که آنجا بطور خصوصی پی گیری می شود و جز خودت و مشاورین سایت کس دیگری نمی تواند تاپیک شما را مطالعه کند .


تا قبل از اقدام شما هم بگم ... روحیه فاجعه بینی را تعدیل کنید و وسواس را ....

گفتی ترسو بودی ... برای سن و سال آنوقت شما طبیعی بوده ترس و غافلگیری بار اول این ترس را بیشتر کرده و متأسفانه روند رفتاری خانواده ها گاه به گونه ای هست که بچه ها می ترسند از متهم شدن و مسائل اینچنینی را بیان نمی کنند . می ترسند از مقصر شدن چون به نوعی این احساس در وجود خود آنها هست و پیش آگاهی هم داده نمی شود ، فرزندان در موقع نامناسب با جنسیت و حریمها آشنا نمی شوند و به آنها هشدار داده نمی شود که وقتی کسی به حریمت نزدیک شد برخورد کن و اجازه نده ، به نوعی به شیوه غلط چشم و گوش بسته بار می آیند که این گونه مواقع ترس مهمانشان می شود و گرفتار می شوند ... و در واقع مقصر اصلی جهالت هست لذا شما باید خود را از این حالت مقصر بودن و احساس گناه خلاص کنی و خود را ببخشی و بپذیری . با شخص مورد نظر هم به گونه ای رفتار کنی که او تصور کند به واسطه بچه سال بودنت چیزی یادت نیست و به عنوان یک فرد جدید به او نگاه کن . او را در همان سن و سال نادانی اش دفن کن و امروز اورا فرد دیگری ببین . وقتی ذهن خودت را مرتب کردی ، نظم دادی و از این وسواس و گرفتاری خلاص کردی وقتی با او مواجه می شوی یادت نمیآید .

از آن واقعه فقط درس آن یادت باشد آن هم حفظ حریمها و فاصله منطقی حتی با محارم هست و در عین اعتماد احتیاط را

ممنون فرشته مهربون عزیز

منظورم از پاک کردن کل تاپیک نبود ، سعی کردم نوشته رو ویرایش کنم ولی نمیشد به جاش یه آپدیت زیرش نوشته میشد و نوشته ی جدید اضافه میشد ، 4 بار این کارو کردم که هر چهار بارش با آپدیت زیر هم نوشته شده ، منظورم اونا بود که میخواستم پاکشون کنم :p


- نمیدونم چه جوری از دست این وجدان اخلاقی افراط کار یا سوپر ایگوری که گفتین باید مسئله رو رها کنم
الان تنها چیزی که به ذهنم میرسه اینه که هر وقت فکرم رفت سمتش یا یادم اومد سرم رو یه جوری گرم کنم که نتونم بهش فکر کنم و با اون تکنیک توقف فکر متوقفش کنم

- از امروز صبح دارم اینجوری که گفتیم بهش نگاه میکنم و سعی میکنم مثل یه آدم جدید باهاش برخورد کنم تو دو سه تا برخوردی که با هم داشتیم کمی موفق بودم

- متاسفانه ترسو بودن رو نمیتونم بپذیرم که از جهالت بوده ، چون اگه بود الان تموم میشد، الان چرا هست هنوز؟ خودم و میدونم نبخشیدم ، میدونم فعلا هم نمیتونم ببخشمش
فکر کنم آخرین مرحله اینه که خودمو ببخشم

در هر صورت ممنون که کمکم کردین و سوالم رو هم اگه جواب بدین ممنون میشم