با سلام و تشکر از نظرات شما دوستان و مدیر محترم
متاسفانه امکان مرخصی در اینجا وجود نداره و نمیتونم این کار رو انجام بدم و با واریز شهریه هیچ راه برگشتی هم نیست.
باور کنید برای خود من هم که مرد هستم دوری از همسرم که خیلی برام عزیزه و بهش علاقه دارم سخته اما متاسفانه همسر من کمی کج خیال هم هست و مشکوک . از نظر ایشون باید به همه شک داشت مگر اینکه خودش عکسش رو ثابت کنه که البته وقتی من به این امر اعتراض میکنم میگه من برای تو این نظر رو میزارم کنار اما عملا و ناخداگاه کار خودش رو میکنه...
ما از ابتدا دو خواسته از هم داشتیم : من از ایشون خواستم که به من ارامش بده و ایشون هم از من خواست که در محبت کوتاهی نکنم... من تمام سعیم رو کردم و میکنم که این خواسته ی همسرم رو عمل کنم اما متاسفانه ارامشی ندارم و تقریبا اگر نگم هر روز اما بیشتر روزها در گیر مسایل و بهانه های واقعا بچه گانه و الکی ایشون هستم اما نسبت به علاقه ایشون به خودم و وفاداریش کاملا مطمین هستم و همسر من واقعا ادم خوش قلب و مهربونی هست مخصوصا با من...
واقعا نمیدونم مشکل چیه و از کجاست ؟ من از اثبات این که بهش وفادارم - در کنارشم و ... دارم خسته میشم چون اصلا دیده نمیشم همسر من حکم کسی داره که چشمهاشو بسته و کسی رو نمیبینه تازه اعتراض هم میکنه که چرا دیگران نمیبینندش... در صورتی که به نظر من همه یا بهتر بگم خود من بهش خیره شدم...
ویا تو هر مسیله ای مقایسه هایی انجام میده که اصلا نامتعارف هستند و ...
کمکم کنید من خانومم و زندگیم رو دوست دارم و فقط ارامش میخوام از طرف ایشون همین.

باز هم متشکرم ازتون دوستان