کار خوبی می کنی که زیاد به برادرت نزدیک نمی شی و حس حسادت همسرش را تحریک نمی کنی.
مخصوصا که اوایل زندگیشون هست و خانمها بخاطر علاقه زیاد به همسرشون گاهی در این موارد واکنش بدی نشون می دن.
اما می تونی یه کم این رابطه را به سمتی که برات لازمه و درسته هدایت کنی.
مثلا به برادرت زنگ بزنی و بگی که یه خواستگار دارم که دوست دارم در موردش باهات صحبت کنم.
کی وقت می کنی بیایی خونمون؟
وقتی اومدن به خانمش از قبل بگه یا شما می تونی خودت بگی که می خوای در این مورد با برادرت صحبت کنی و برات راحت تر هست خصوصی باشه.
با برادرت برو توی اتاقت و در این مورد ازش مشورت بگیر.
در مورد مسائل جزئی تر می تونی هر وقت زمانش را مناسب تشخیص دادی این کار را بکنی.
مثلا وقتی می آن خونه شما که تمام مدت خانمش بهش نچسبیده.
یه زمانی ممکنه بره مثلا به مامانت در آشپزی کمک کنه
بره با تلفن صحبت کنه با کسی بشینه به حرف زدن
می تونی اون موقع به برادرت بگی می شه من یه کم سوال درسی دارم یا مشاوره می خوام بیایی با هم صحبت کنیم
تا در مورد فلان موضوع ( انتخاب واحد، ادامه تحصیل و ... ) ازت کمک بگیرم.
برادر شما همیشه برادرتون هست. چه ایشون ازدواح کنه و چه شما.
هیچ کس جای شما را برای ایشون یا برعکس نخواهد گرفت.
می تونی به موقع و درست از محبتش و راهنماییش برخوردار بشی.
چند سالتونه؟








علاقه مندی ها (Bookmarks)