دوست عزيزم.من با تجربه ضغ سال زندگي مشترك كه خيلي زياد نيست ولي پر هيجان ترين روزهاي جواني رو ازم گرفته بهت توصيه ميكنم بدون كوجكترين رنجشي منطقي با اين غم كنار بيا و از نامزدت جدا شو. اونايي كه تو عقد يه دل نه صد دل عاشق ستند و براهم جون ميدن تهش سايه همو با تير ميزنند....زندگي با جنين ادمي جه درغگو جه راستگو و خيانتكار و يا تا اين حد تلافي جو عاقلانه نيست.همين حالا تا دير نشده خودتو نجات بده.تو جواني و فرصت برات زياده.








علاقه مندی ها (Bookmarks)