آقای محترم،
1- بهتر هست که به مشاور خانواده مراجعه کنید. مشاور حضورری بهتر می تونه بهتون کمک کنه.
پس اگر امکانش را دارید حتما این کار را بکنید.
2- شما درست می گید و برای مهم ترین تصمیم زندگیتون با دلسوزی و حالا بهش فکر نکن و ... نمی شه اقدام کرد.
ممکنه برای بعضی ها مهم نباشه که همسرشون چند رابطه قبلی یا به چه شکلی داشته
اما برای شما مهم هست. بهتره به جای تلاش برای ندیدن و فراموش کردن، عاقلانه و بر اساس چیزی که براتون مهم هست تصمیم بگیرید.
تفکر و تصوری که شما باهاش یک عمر بزرگ شدید با دو تا جمله من و دیگری تغییر نمی کنه.
نخواستن و نه گفتن به اون دختر، اونقدر زندگیش را خراب نخواهد کرد. اما اگر شما هم نامزد کنید و بعد از یک مدت پشیمون بشید چرا!
اگر بعد از ازدواج نتونید اونطور که باید بهش علاقمند بشید و دائم به اون موضوع فکر کنید زندگی هر دو نفرتون خراب می شه.
3- از قبل بشینید فکر کنید و حتی برای خودتون بنویسید چه چیزهایی را می خواهید بدونید.
وقتی کاملا مشخص شد با یک قرار قبلی با دختر خانم در این مورد صحبت کنید. اما این که هر روز زنگ بزنید و وسط حرفهاتون یه احوالی هم از اون موضوع بگیرید
یا هر بار یه چیزی یادآوری کنید صحیح نیست.
4- سوالاتی که به ذهن من رسید این بود که
آیا با اطلاع خانواده های طرفین نامزد بودند یا با هم دوست بودند ( بعضی افراد این لغات را به جای هم بکار می برند )
آیا صیغه محرمیت خونده بودند یا خیر
آیا تماس جسمی داشتند یا خیر
ایا تماس جنسی داشتند یا خیر ( در این موارد دقت کنید دونستن جزییاتش به شما کمک نمی کنه. اما کلیات را لازمه بدونید. مخصوصا که گفتید شرایط فرهنگیتون طوری هست که براتون مهمه )
علت جداییشون چی بوده؟
آیا اگر احتمالا شما بخواهید با اون آقا یا در مورد این مساله تحقیق کنید دختر خانم مشکلی ندارند؟
چرا این خانم 7-8 سال بعد از اون موضوع ازدواج نکرده؟ فاصله زمانی زیادی هست. آیا از نظر روحی تاثیر بدی روش گذاشته بوده یا مساله خاصی بوده که این وقفه طولانی ایجاد شده؟
موفق باشید![]()








علاقه مندی ها (Bookmarks)