از فشارهای عصبی خسته شدم

[del]

باید اطلاعاتتون رو در مورد ارتباطات و نوع نگاه به زندگی و صد البته شادی بیشتر کنید.
شادی یه احساسه؛ یه حس درونی که باید از درون آدم ها نشات بگیره؛ درسته که اکثر ما آدم ها اون رو وابسته ی محیط اطرافمون کردیم اما ما میتونیم از هر چیزی شاد باشیم و احساس رضایت کنیم.
ما میتونیم با امکاناتی که داریم بیشترین حس خوب رو برای خودمون جمع کنیم.
شما و خانمتون نیاز دارید که یکبار دیگه نوع نگاه و دیدگاه خودتون رو نسبت به این متغیر و احساس بازبینی کنید. آدم ها با فکرهاشون هست که دارن زندگی میکنند.
باید افکارتون رو بررسی کنید. هیچ وقت ما نمیتونیم درون قلب دیگران باشیم و ببینیم که دیگران واقعا احساس ویژه ای دارند یا نه؟ شاید دیگران با کمترین امکانات و بیشترین مشکلات؛ اون قدر شاکر هستند و مثبت های زندگیشون رو می بینند که شادابن. شاید خودشون برای خودشون موقعیت هایی پیش می یارن که شاداب میشن.
بعدشم آقا محمد! شما میگید وقتی می ریم و میاییم؛ وقتی بیرونیم خانومم شاده. پس نیازی نیست که شما انتظار داشته باشید همیشه ی همیشه؛ در هر زمانی و در هر مکانی شما خانومتون رو شاد ببینید؛ درسته که رضایت قلبیه یه مرد در این هست که همسرش رو شاد ببینه و بتونه اون رو راضی کنه؛ اما شما همیشه مسئول شادی ایشون نیستید؛ آیا وقتی شما نبودید همسرتون همیشه غمگین بوده؟ قبل از شما ایشون چی کار میکردند در دوران مجردیشون؟
چه کارهایی ایشون رو شاد میکرده و همین طور شما رو؟ باید علاقه مندی های خودتون دو تا رو ترک نکنید.
این اصلا به معنی این نیست که شما عاشق نیستید. اتفاقا با برگشت به علاقه مندی های خودتون میتونید با انرژی بیشتری به سمت همدیگه برگردید.
عشق همیشه احساس نیست؛ عشق خیلی از مواقع عمله.
همین که شما و خانومتون فردا؛ پس فردا یا همین امروز دارید تلاش می کنید برای رضایت قلبی همدیگه؛ یعنی عاشقید و این اصلا معنیش نیست که دیگه دچار روزمرگی ها و مشکلات و مسائل زندگی نمیشید.