واقعا باهات همدردی میکنم حرفاتو با تمام وجودم می فهمم پدر من معتاد نبود اما یه عمر درد کشیدم یه عمر دعوا یه عمر بی پولی بدبختی تحقیر ، همیشه خجالت کشیدم از همه کس، پدرم آدم بی عرضه ای بود، همیشه حسرت زندگی این و اونو داشتیم، همش از اینکه دوستام خونمون رو ببینن خجالت میکشیدم مدرسه که تعطیل میشد دیرتر از همه بیرون می یومدم تا کسی نبینه من از کدوم در می رم تو، پدر و مادرم مدام دعوا داشتند اما دلم خوش بود که بلاخره یه خانواده دارم که حمایتم میکنند،تا اینکه ... مشکلم تو همین سایت هست. خیلی داغونم، ازدواج خوبی کردم خانواده شوهرم خیلیییییییییی خوبن، از وقتی عروسی کردم اصلا دعوتشون نکردیم خونمون، آخه یه خونه داغوون مستاجری ، هر بار می بینمشون از خجالت می میرم، خانواده شوهرم تحصیل کرده اند و پدر ومادر من هیچ حرفی برای گفتن باهاشون ندارن وقتی همدیگرو می بینند تن و بدنم می لرزه که الان دوباره خانواده ام میخوان حرفای چرت و پرت بزنن و آبروم بره، هرشبم کابوسه، تمومی نداره، دلم برای خواهرم خونه،اینا رو گفتم که بدونی تنها نیستی