سلام دوست عزیزم بسیار باهاتون احساس همدردی میکنم و امیدوارم هرچه زودتر این پست رو بخونید، خواهر من به دلیل مشکلات خانوادگیه زیادی که ما داشتیم و هم چنین مامانم که شخصیت کنترلگری داشت و این رو به من و خواهرم انتقال داده چندین ساله که دچار بیماری وسواسه عملی،فکری و اضطرابه و از وقتی که دبستان میرفت توی کلاس اتفاقی براش افتاد و جلوی بچها شخصیتش توسط معلم خرد شد و از اون وقت به بعد تیک عصبی هم گرفت چون زمینههای این استرس رو داشت،الان چندین ساله که تحت نظر روان پزشک و با مصرف دارو (فلوکستین10) وسواسش کاملا برطرف شده بود اما پارسال که مدرسشو عوض کردیم هرروز که از ساله تحصیلی میگذشت گوشه گیر تر و منزوی تر میشد و هر درس رو باید چند ۱۰۰ بار میخوند چون حس میکرد فراموش میکنه و موقع خواب با اضطراب میخوابید و گاهاً گریه میکرد تا اینکه بعد از ۲ ماه این اضطراب تبدیل به فوبیا شد تا جایی که هرروز صبح وقتی که اسمشو صدا میکردیم که بیدار بشه گریه میکرد و جیغ میزد و بعد از کلی مکافات که مدرسه میرفت بیشتر از ۱ ساعت نمیموند اونم با مامانم البته، و بعد باهم برمیگشتن خونه و دوباره این قضیه روز بعد تکرار میشد... پیش دکترش که رفتیم گفت باید بستری بشه یک هفته توی بیمارستان بخش روانی،و ما دکتر رو عوض کردیم ،دکتر جدید قرصی رو معرفی کرد که بیشتر برای حملههای پانیک و درمان بیماری سرع بکار میره و روزی ۳ تا از اونو مصرف میکرد به اضافه جلسات مشاوره که هیچ تأثیری نداشت و همچنان جیغهای بد میزد و حاضر به برقراری ارتباط نبود تا جایی که میگفت دیوارهای مدرسه رو که میبینم حالت تهوع پیدا میکنم ،ریزش موی شدید گریههای زیاد ،افت تحصیلی،... همه از آثار این فوبیا یا ترس شدید از مدرسه بود که در اثر یک اضطراب به وجود اومده بود ، خلاصه میکنم: ما بعد از اینکه هیچ نتیجه ای نگرفتیم پیش یک روانشناس متخصص کودک و نوجوان رفتیم و در عرض یک هفته هم دوزه مصرفی دارو رو پایین آورد هم کلا اونها رو عوض کرد و میتونم بگم ۱۰ روز نشد که اثر خودشو گذشت ،حتی الان با اینکه روزی یه قرص میخوره ولی نه وسواسش برگشت نه اضطرابش و جلسههای مشاوره رو هم میره ، به نظر من روانشناس خبره ۸۰ درصد قضیه است و بقیه اش جلسات روان کاویه که ریشهٔ این ترس و اضطراب که الان تبدیل به فوبیا شده رو در شما پیدا کنه و اونو از ذهنتون پاک کنه ، اگر مایل بودید اسم قرص ها رو هم براتون مینویسم فقط جهت اینکه بدونید حتما درمانی هست ، این حرفمو با اطمینان قلبی میگم ، با امید بهبودی
علاقه مندی ها (Bookmarks)