شوهرم خیلی عصبی است وبه شدت دست بزن دارد.

[mahsa63]

این وابستگی پسرها به خانوادشون تو بدترین شرایطم هست.پدر من 60سالشه هنوزم همون بود که هست.نمیگم بد هست.من عاشقشم.
ولی هر کار کنی میگن خانوادم خوبن.فقط ما خانوما باید رو خودمون کار کنیم.
با بیتفاوتی و سیاست زنانه.هر چی بی تفاوت تر باشی خودت راحت تری.
اینقدر رو میدونم فقط رو خودت کار کن.

[سپيده سادات]

این وابستگی پسرها به خانوادشون تو بدترین شرایطم هست.پدر من 60سالشه هنوزم همون بود که هست.نمیگم بد هست.من عاشقشم.
ولی هر کار کنی میگن خانوادم خوبن.فقط ما خانوما باید رو خودمون کار کنیم.
با بیتفاوتی و سیاست زنانه.هر چی بی تفاوت تر باشی خودت راحت تری.
اینقدر رو میدونم فقط رو خودت کار کن.

اگر ما دخترا واقعا يه ذره ...فقط يه ذره بيتفاوتي رو ياد ميگرفتيم نصف بيشتر مشكلاتمون حل ميشد ....

[mahsa63]

اگر ما دخترا واقعا يه ذره ...فقط يه ذره بيتفاوتي رو ياد ميگرفتيم نصف بيشتر مشكلاتمون حل ميشد ....

واقعا سخته بیتفاوتی.زندگی اولم واسه این توجهات از هم پاشید.ولی واقعا بی تفاوتی و فقط اول فکرر به خودم
دیدم واقعا بهترین راه حل است.اصلا ارزش این هممه عذاب برای خانواده شوهر واقعا بی معنیه.
اونا دارن خوش میگزرونم و ما خانموما فقط عصاب خوردکنیشو داریم.
فقط بی تفاوتیییییییییییییییییییی ییییییییییییییییییییییییی ی

[abrane]

واقعا سخته بیتفاوتی.زندگی اولم واسه این توجهات از هم پاشید.ولی واقعا بی تفاوتی و فقط اول فکرر به خودم
دیدم واقعا بهترین راه حل است.اصلا ارزش این هممه عذاب برای خانواده شوهر واقعا بی معنیه.
اونا دارن خوش میگزرونم و ما خانموما فقط عصاب خوردکنیشو داریم.
فقط بی تفاوتیییییییییییییییییییی ییییییییییییییییییییییییی ی

قبول دارم که من هم به شوهرم زیاد پیله میکنم و روی خانواده اش و طرفداری های اون حساس شدم ولی اون هم هیچ وقت آروم بامن صحبت نکرده همش با دعوا و تنش و همین طور طرفداری های بیجا از خانواده اش انجام داده و هیچ وقت قدر کارها وسختی های که من در زندگی بخاطرش کشیدم ندونسته حاضر بوده من هرجور سختی رو بکشم ولی کوچکترین کمکی از خانواده اش نداشته باشه تازه با این حال کلی هم هواشونو داره.و همیشه منو مقصر میدونه.

- - - Updated - - -

واقعا سخته بیتفاوتی.زندگی اولم واسه این توجهات از هم پاشید.ولی واقعا بی تفاوتی و فقط اول فکرر به خودم
دیدم واقعا بهترین راه حل است.اصلا ارزش این هممه عذاب برای خانواده شوهر واقعا بی معنیه.
اونا دارن خوش میگزرونم و ما خانموما فقط عصاب خوردکنیشو داریم.
فقط بی تفاوتیییییییییییییییییییی ییییییییییییییییییییییییی ی

قبول دارم که من هم به شوهرم زیاد پیله میکنم و روی خانواده اش و طرفداری های اون حساس شدم ولی اون هم هیچ وقت آروم بامن صحبت نکرده همش با دعوا و تنش و همین طور طرفداری های بیجا از خانواده اش انجام داده و هیچ وقت قدر کارها وسختی های که من در زندگی بخاطرش کشیدم ندونسته حاضر بوده من هرجور سختی رو بکشم ولی کوچکترین کمکی از خانواده اش نداشته باشه تازه با این حال کلی هم هواشونو داره.و همیشه منو مقصر میدونه.

[m_eros]

قبول دارم این رفتار شوهرتون درست نیس ( کتک زدن در هر صورتی قابل توجیه نیست به هر حال ریشه فرهنگی داره !) ولی نمیشه یه طرفه قضاوت کرد حتما دلیلی داره ، رابطتون چقدر صمیمیه ؟ چقدر میتونی باهاش راحت حرف بزنی ، هر آدمی قلق خودشو داره توام باید قلق شوهرتو بگیری ، با سیاست تر رفتار کنی ، سر به سرش نذاری ، خیلی چیزارو با سیاست بهش بفهمونی ، نه با جنگو دعوا و گریه زاری ، اون حتما یه ضعفی ازت میبینه که این رفتارو میکنه ،
به طرفداریهاش نسبت به خونوادش یه مدت بی توجه باش ، اهمیت نده ، بذار فک کنه برات مهم نیس ، حرفی میزنه حتما لزومی نداره همون موقع جوابشو بدی ،
ممکنه شوهر شما ذاتن یک چنین خصوصیت هایی داشته باشه اما مطمئن باش با رفتار تو همه چیز تغییر میکنه ، رفتارتو تغییر بده باهاش اما در جهت مثبت نه بی محلی ، سعی کن درکش کنی کمتر به پرو پاش بپیچی مردا ازین کار متنفرن ، عصبی میشن ،
اول رو خودت کار کن مطالعتو بیشتر کن ، راههای مختلفو امتحان کن ، اگر جواب نداد باید به روانشناس یا پزشک رجوع کنین مخصوصا همسرت

[abrane]

قبول دارم این رفتار شوهرتون درست نیس ( کتک زدن در هر صورتی قابل توجیه نیست به هر حال ریشه فرهنگی داره !) ولی نمیشه یه طرفه قضاوت کرد حتما دلیلی داره ، رابطتون چقدر صمیمیه ؟ چقدر میتونی باهاش راحت حرف بزنی ، هر آدمی قلق خودشو داره توام باید قلق شوهرتو بگیری ، با سیاست تر رفتار کنی ، سر به سرش نذاری ، خیلی چیزارو با سیاست بهش بفهمونی ، نه با جنگو دعوا و گریه زاری ، اون حتما یه ضعفی ازت میبینه که این رفتارو میکنه ،
به طرفداریهاش نسبت به خونوادش یه مدت بی توجه باش ، اهمیت نده ، بذار فک کنه برات مهم نیس ، حرفی میزنه حتما لزومی نداره همون موقع جوابشو بدی ،
ممکنه شوهر شما ذاتن یک چنین خصوصیت هایی داشته باشه اما مطمئن باش با رفتار تو همه چیز تغییر میکنه ، رفتارتو تغییر بده باهاش اما در جهت مثبت نه بی محلی ، سعی کن درکش کنی کمتر به پرو پاش بپیچی مردا ازین کار متنفرن ، عصبی میشن ،
اول رو خودت کار کن مطالعتو بیشتر کن ، راههای مختلفو امتحان کن ، اگر جواب نداد باید به روانشناس یا پزشک رجوع کنین مخصوصا همسرت

ممنونم از راهنمایی هاتون.رابطمون اصلا صمیمی نیست.من جرات نمی کنم زیاد همه چیزو بهش بگم میترسم ناراحت بشه و دعوا کن بیشتر چیزا رو بهش نمیگم و البته دروغم بعضی وقتا بهش میگم البته همش از روی ترس.ولی سعی میکنم همون طوری که گفتید رفتارمو باهاش تغییر بدم امیدوارم نتیجه بگیرم .دوست ندارم زندگیم داغون بشه.دوست دارم اونم خیلی هوامو داشته باشه و باهام مهربون باشه همیشه.