من الان 29 سالم هست
من در سنین نوجوانی بشدت افسرده بودم حتی بدتر از حالا به طوری که اون موقعه هم چون مدرسه اجباری بود فقط مدرسه میرفتم و بعد مدرسه خونه بود و نگاه به سقف تا روز بعد
این وضعیت ادمه داشت حتی دانشگاه قبول شدم ولی بازم این شرایط وجود داشت
بیشتر این وضعیت وقتی بروز کرد به سن بلوغ فکری رسیدم و افکار جدیدی در مغزم شکل گرفته بود که بهیچ وجه برای اطرافم اشنا نبود و بشدت با افکار قبلی و افکار اطرافیانم تضاد داشت مثل افکار مذهب و ... ،افکاری که مغز من شکل گرفته بود و سوالاتی که داشتم برای کسی قابل درک نبود این باعث میشد خودم رو غیرطبیعی ببینم
این وضعیت ادامه داشت تا خدمت سربازی که با کتابها و افکار و فلسفه های جدیدی اشنا شدم که دیدم رو تغییر داد و فهمیدم این افکار فقط برای من نیست دیگرانی هم وجود دارن با افکار من و همین باعث شد شرایطم بهتر بشه با مطالعه بیشتر امیدواری بهم برگشت و روی خودم خیلی کار کردم از همون لحاظ تلقین و خود درمانی و مدتیشن و ... و شرایطم واقعا بهتر شد
این وضعیت ادامه داشت تا سربازی تموم شد بعد سریع شروع بکار کردم و چندسالی هم کار کردم بعد بیکار شدم و یکراست اومدم سراغ ادامه تحصیل
در حین مدت ادامه تحصیل با تغییر شرایط و محیطی که بودم شرایطم خیلی خیلی بهتر شد و تغریبا شرایط روحیم عالی بود و هیچ مشکلی که نداشتم بسیار شاد و با اعتماد بنفس شده بودم
ولی یک اتفاق خانوادگی باعث شد همه چیز عوض بشه و بشدت بهم ضربه روحی وارد شد و همین باعث شد پشت سر هم اتفاق بد دیگه برام بیفته که واقعا دیگه تحملش از توانم خارج بود
به هر زحمتی بود ترم اخر درس رو تموم کردم و نزاشتم شرایطم باعث بشه بیشتر از این به تحصیلم ضربه بزنه و هرطوری بود در بدترین شرایط هم روحی و هم مالی و خانوادگی و ... درسم رو تموم کردم
چند ماه دنبال کار مناسب گشتم ولی کار مناسبی پیدا نکردم شرایط خودم طوری نبود دست بکاری بزنم و بعد دیگه واقعا بریدم و دقیقا همین شرایط که شما میگید توی رختخواب با یه لپتاپ و دیگر هیچ
این 2سال فقط فقط مگر مجبور شدم که از خونه بیرون زدم مثلا برای کارهای حقوقی که پیش اومد مجبور شدم چندبار دادسرا مراجعه کنم و اینطور کارها
همونطور که گفتم شرایطم اصلا با خوددرمانی و تلقین واینطور مسائل دیگه قابل حل نیست که این 2سال هست تلاش میکنم ولی فقط فیلمهایی که این مدت دیدم نکات مثبتی برام داشته وگرنه هیچ تغییری نتونستم ایجاد کنم
قبلا یکبار مراجعه کردم به روانشناس برای افکار سردرگمی که داشتم ولی هیچ کمکی که نکرد بلکه میتونم بگم حکم ارتداد هم برام صادر کرد رواشناس و فقط مطالب پوچ تکراری بهم تحویل داد بهیمن خاطر دیگه اعتمادی به روانشناس ندارم
ولی تصمیم گرفتم خودم تحقیق کنم و با اطلاعات کافی به روانپزشک مراجعه کنم








علاقه مندی ها (Bookmarks)