سلام امیدوارم تجربم براتون مفید باشه
اولا به قول آقای رودبوی مردم رو دو دسته مذهبی و غیر مذهبی نکنید چون این نوع دسته بندی با واقعیتی که ما در دنیا می بینیم سازگار نیست، مثلا خود آدمای مذهبی هم بعضیاشون زمین تا آسمون با هم فرق دارن مثلا یه آخوند شاید نزاره زنش بره بیرون ولی دکتر شریعتی که یه آدم مذهبی بوده زنش بی حجاب بوده ، گرچه که این نوع طبقه بندی کار قضاوت و تفکر رو برای ما آسونتر میکنه!
به نظر من اگه میخاین تو زندگیتون موفق باشین اولا کسی رو انتخاب کنید که باورهاش شبیه شما باشه و دوما روش تفقه (منظور رسیدن به حقیقت) هم شبیه شما باشه یعنی وقتی به یه اختلافی رسیدین برای حل اون اختلاف از منابع مشترکتون با روش مشابه یا روشی که مورد قبول هردوتونه استفاده کنین، و در ضمن این طرفیم که انتخاب می کنید باید طوری باشه که اگه یه موقع هم به اجماع نرسیدید لااقل تحمل عقیده متفاوت (انعطاف) رو داشته باشه
گفتید که آدمای مذهبی بعضیاشون ریاکار به نظر میان، حرفتون رو قبول دارم ولی اگه واقعا به دنبال یه انسان خداپرست می گردید بهترین راه شناسایی این افراد اینه که این افراد اعتقاداتشون رو بدست آوردند و بهشون به ارث نرسیده! و اعتقاداتشون کامل منطقی و تحقیق شده، مطابق با واقعیت و موثر نه تنها در زندگی اُخروی بلکه مفید برای دنیاشونه، طوری که دین مداریشون شکوفاشون کرده نه الکی محدودشون، زندگی با این انسان ها یه نعمته چون مذهب رو یه راه آگاهانه برای موفقیت، شکوفایی استعدادها و ارضای نیازهای جسمانی و روحانی می دونن نه یه هدف گنگ و کور که حاضر بشن به خاطر توهماتشون کورکورانه استعدادها، احساسات و نیازهای خود و اطرافیانشون رو نابود کنند.
موفق باشید
علاقه مندی ها (Bookmarks)