خب شما خوب کاری کردی که تشکر کردی و اشتباهتو قبول کردی. ولی ایشونم بد کردن که گفتن ار فحش دادنم پشیمون نیستم.
الان فکر میکنم شوهر شما دیگه مانعی نمیبینه و این قضیه هم دیگه نباید ادامه پیدا کنه. وگرنه به قول دوستمون بچه گانه میشه.
شما هم حرفتو زدی و گفتی همیشه احترام مابین رو میخوای پس دیگه قهر نکن. از این به بعد هم بهونه دستش نده. حتی اگه دعوای بدی داشتین بازم همون لحظه ای که تصمیم داری جایی بری بهش بگو . خودت که میدونی کار اشتباهی نیست پس یه اسمس دادن یا تماس گرفتن و اطلاع دادنو هم بذار تو لیست کارای همیشگیت حتی تو بدترین شرایط.
تو عقدی و اجازت دست باباته هم درست ولی از اون طرف به ماجرا نگاه کن. اول زندگی مشترک و شوهرت هم سرشار از حس مسئولیت . میخواد از اول بهش ثابت بشه که مرد اونه و حرف حرف اونه. اینو هم کم کم باید به اعتدال برسونی و اگر از اول بخوای باهاش برخورد کنی بدتر میشه.
این غرور مردونه رو خیلی ار دوستان تو این تالار بهش برخوردن و اصلا تو زندگی همه هست.
همیشه معتدل باش.
محبت به موقع و جدی برخورد کردن هم به موقع.
دیگه هم رو این مسئله گیر نکن و غصه نخور.








علاقه مندی ها (Bookmarks)