سلام.
من به عنوان کسی که به پرنده های علاقه داره میخوام مطالبی رو بهتون بگم. البته علاقه ی من کبوتر نیست.
ببینید عشق به پرنده ( حالا هر پرنده ای) واقعا اگر گریبان کسیو بگیره به این آسونیا از بین نمیره. و لطفا اینو به فرهنگ ربط ندید. اگر کسی فرهنگ بالایی هم داشته باشه میتونه به پرنده ها علاقه داشته باشه.
واسه همین زیاد روی پدر شوهرتون حساس نشید واقعا خیلی چیز بدی نیست. فقط کبوتر یکم آلودگی داره و این مسئله رو باید جدی بگیرید.
در مورد فرزندتون هم نمیشه با اطمینان گفت بعدها علاقه پیدا میکنه. اگر فقط در اطرافیان ببینه هم مشکل خاصی نیست. به شوهرتون هم حق بدید اگر پدرشون بعضی موقع ها پرنده هاشونو به اون بسپرن چون واقعا گناه دارن. شوهرتون که نرفته بالای پشت بوم 24 ساعته سوت بزنه واسه کبوترا پس عملا عاشقون نیست و من اطمینان میدم که تا وقتی عشق این کار نباشه و حتی اگر یک موقع هوسش به سر کسی بزنه یه هفته ای خسته و میشه و تموم.
الان تو خونه خودتون هم قراره کبوتر باشه که نگرانید؟ اگر خونه ی خودتون نیست اینقدر حساس نشید.
درضمن در زندگی آینده ی بچه های امروزی درصد خیلی کمی از این کارا باقی میمونه.
نهایت موضوع اینه که فرزند شما اگر علاقه پیدا کنه هم گرایشش میره سمت پرنده های دیگه.
مثال: شوهر یکی از دوستای من خیلی به پرنده های زینتی (غیر کبوتر) علاقه داره و پدرش قبلا 100 تا کبوتر داشته. اما این باعث نشده اونم کبوتر باز بشه .








علاقه مندی ها (Bookmarks)