اول اینکه دوستانی که فامیل درجه یک نظامی ندارن الکی نظر ندن
یسری یه حرفایی میزنن که اگه خودم درکشون نکرده بودم باور می کردم
خانم نوپو بنظرم نظامی بودن اصلا ( تاکید می کنم اصلا) ملاکی برای قضاوت روی اخلاقش نیست . نظامی بودن یک شغله ولاغیر وهیچ ربطی به اخلاقیات ادم ها نداره
اینو منی میگم که پدرم بازنشسته نظامی هست ، تو جنگ بوده حتی خانوادش که ما باشیم هم شهرهایی مثل کردستان تو زمان جنگ برده
من چون از بچگی تو پادگان هم زیاد بودم با ادم های نظامی زیادی برخورد داشتم و با خیلی هاشون رفت و امد خانوادگی داشتیم و داریم و واقعا ادم های متفاوتی دیدم
ادم دیدم با نظم و انظباط ، ادم دیدم بی نظم ، ادم دیدم سرد و خشن ، ادم دیدم واقعا خانواده دوست
حتی ادم دیدم فرماندهی یک نیرو رو داشته ولی توی خونه که می دیدیش انگار نه انگار که طرف فرمانده هست ( به بچه کولی میده و همبازی نوه اش میشه)
شما باید با تحقیقات و صحبت با خودشون پی به اخلاقیاتش ببرید و اینجا هیچکس نمیتونه به شما در این مورد کمک کنه پس الکی خودتون رو خسته نکنید
ولی چون شغلشون نظامی هست باید از نظر یسری مسایل دیگه دقت و تحقیق کنید
اولا مقدار خطر ماموریت هایی که انجام میدن. زمان جنگ زنا اماده خبر شهادت همسرشون بودن
البته هر کی هم اسلحه دستش بگیره شغلش خطرناک نیست ( شاید اگه عنوان شغلش رو بگی بتونم کمکی بهت بکنم)
دوم تعداد ماموریت رفتن و مدت زمان ماموریت
ساعت کاریشون بعضی شغل های نظامی ساعت کاری معنا نداره ممکنه صبح جمعه هم برن سر کار و این برای خانم هایی که پدرشون کارمند دولت بوده اصلا قابل فهم نیست
پس به بنظرم در مورد خصوصیات کاریشون تحقیق کن و الکی دنبال خصوصیات اخلاقیش از روی عنوان شغلی نباش
علاقه مندی ها (Bookmarks)