متاهلم ولی نسبته به یه نفر حس عجیبی دارم آیا عشقه؟؟

[عسل.]

کسانی که به تالار گفتگوی همدردی می آن
برای گفتگو می آن
و برای همدردی

معمولا بیشتر تحت فشار احساسی هستند که مراجعه می کنند
دوست دارند با کسی در مورد مشکلشون صحبت کنند
فکر می کنند موردشون خاصه و با همه موارد قبلی که دیدند و شنیدند فرق داره

شیدای عزیز با این حرفت کاملا موافقم. گاهی شاید مراجع در پس ذهنش بهتر از هر کسی میدونه که راه چیه و چاه چیه. شاید حتی خودشم جواب سوالاتی رو که میپرسه خوب میدونه. به نظر من سطح این سایت در مقایسه با سایت های مشابه خیلی بالاتره. غالب پست هایی که از افراد مختلف زده میشه پر از مفهوم و حرف حسابه.اکثر افرادی که میان اینجا و مینویسن تحصیل کرده اند. بعضی ها حتی دانشجوی دکترانن. بعضی ها توی بهترین دانشگاه های ایران یا دنیا درس خوندن و یا دارن میخونن. بنابراین اون قدر قدرت تجریه و تحلیل ذهنشون قوی هست که میتونن مشکلشونو ریشه یابی کنن و خودشون راه درست رو بیرون بکشن. ولی گاهی انجام این کار درست سخته. یکی رو میخوان که بهشون قوت قلب بده، بهشون امید بده ،دلگرمی بده. واسه آدمایی که توی زندگیشون مشکل دارن پنجاه درصد مسیر نجات انتخاب راه درسته و پنجاه درصد داشتن توان و ظرفیت روحی برای طی کردن اون راه درست. حتی به نظر من پیدا کردن راه درست از طی کردن اون آسون تره. توی مسیر به انجام رسوندن اون راه درسته که آدم هزاران بار از پا میافته و زمین میخوره و مستاصل میشه. اون موقعه ست که نیاز داره فقط با یکی از احساسش بگه. برای یکی فقط تعریف کنه که چقدر داره رنج میکشه. جالبه که اکثریت قریب به اتفاق مراجعین هم آخر سر کار خودشونو میکنن! ولی باز میان و تاپیک باز میکنن تا از احساساتشونو افکارشون بنویسن. ممنون مدیر همدردی که این امکان رو برای هزاران آدم ناشناس فراهم کردین که تو اوج فشارها و تنگناهای احساسی و عاطفی زندگیشون بیان اینجا و آروم بشن.اجازه بدید ما فقط گاهی بیایم اینجا و بنویسیم، داد و هوار کنیم ، آه و ناله کنیم، گریه کنیم، ولی بنویسیم. این سایت یه مامن امنه واسه همه اونایی که نیاز به همدردی دارند ولی نمیخوان خانواده هاشونو نگران کنند یا غرور خودشونو جلوی آدمای واقعی زندگیشون بشکنن یا نگران لو رفتن اسرار زندگیشون بین آشنایانشون باشن . اینجا علاوه بر سایت مشاوره یه پناهگاه عاطفیه واسه همه ما. اینو از ما نگیرین. بذارین گاهی بیایم اینجا و فقط گریه کنیم و فقط دلداری و امید بگیریم. حرفایی رو که مدت هاست رو دلمون جمع شده و نخواستیم یا نتونستیم به کسی توی دنیای واقعیت بگیم، اینجا بگیم. از احساسمون حرف بزنیم با اونایی که همدرد ما هستن یا یه روزی حال امروز مارو داشتن. این خودش کلیه واسه ما، این خودش کلی با ارزش و موثره واسه مراجعی که داره نفس نفس زنان از سربالایی زندگیش بالا میره. مرسی مدیر همدردی. مرسی. (ارغوان، میبخشی اگه پست غیر مرتبط گذاشتم توی تاپیکت)