زنم دیگه برام یه غریبه شده

[taraneh89]

سلام
جناب نیما!آزرده شدن و جریحه دار شدن احساستون قابل درکه و این اتفاقات و نحوه ی برخورد همسرتون ناراحت کننده بوده
اما مشاور دقیقا مثله پزشکه!همون طور که شما پیش پزشک از کل علائم و مشکلات باید بگید تا بیماری تشخیص داده بشه,پیش مشاور هم باید خود خودتون باشید ,کاملا بی تکلف و راحت تا مشاورتان بتونه مشکلات رو ریشه یابی و حل کنه
ازین نظر رفتار خانمتون پیش مشاور ایرادی نداشته!اتفاقا خوب بود چون باعث میشه مشاور متوجه مشکلات بشه و راه حل های مناسب تری بهتون بدهاینجوری که بهش فکر کنید متوجه میشید دلیلی برای رنجش نیست و اتفاقا خانمتون با اینکارباعث شده مشاور شناخت بهتری از احساس محوری ایشون پیدا کنه
رفتارهای خانومتون احساسات شما رو جریحه دار کرده و شما هم عاقد و شناسنامه و طلاق و...رو وسط کشیدید!!
ایشون احساساتش پایه ی رفتارش میشه و شما هم احساستون پایه ی عکس العمل هاتون به رفتار ایشون میشه و بعد این چرخه همین طور ادامه پیدا میکنه و تیر و ترکش به سمت هم پرتاب میکنید و آخر هم مثله قبل نه شما متقاعد میشی و نه ایشون !
فقط تخلیه هیجان انجام دادین واحساستون رو بروز دادین و... !با این روش چیزی تو وجود طرف مقابل تغییر نمیکنه!تا الان با این کارها شما یا ایشون تغییری کردین؟؟!!!!
فقط هی آزردگی بیشتر میشه و خستگی تون بیشتر میشه و بی نتیجه ادامه میدین!
هنوز هم مشخصه که احساسات آزار دهنده نمیذارن راحت تصمیم بگیرید.پس قبل از هر تصمیمی تاخیر واکنش داشته باشید
مثله الان !
فعلا اقدامی نکنید و یه مدتی مثلا چهار پنج روز بدون هیچ اقدام و ارتباطی به خودتون زمان بدید که احساساتتون فروکش کنه,اولین نشونه ی فروکش کردن احساستون تموم شدن این فکرها تو ذهنتونه!:

دیگه برام اصلا مهم نیست چیکار میکنه یا نمیکنه.هنوزم وقتی یادم میاد چه چرت و پرتایی در مورد من به مشاور گفت حالم بد میشه.
. به جهنم که لج میکنه.انقدر لج کنه خسته شه.آخرشم گفتم من دیگه در دلم و فکرم این خانومو زن خودم نمیدونم.میخواد طلاق نگیره هم اصلا برام مهم نیست ولی من دیگه بع عنوانم زنم قبولش ندارم حالا رو هر کاغذی هم خلافش نوشته شده باشه در دلم و فکرم یه غریبه س برام.

. وقتی من این زنو دیگه نمیخوام و این روند نخواستم مال امروز و دیروز هم نبوده باید چکار کنم؟ اصلا تمام شخصیت این زن پیش من شکست برای من با خاک هموار شد. به زور میخواد شناسنامه ای زن من بمونه؟ خب بمونه. اصلا دو هزار بار منو بکشونه دادگاه. چه فایده ای به حالش داره؟
حفظ شان خانوم؟ اصلا اون خانوم با اون رفتارش شانی هم داشت!؟

اصلا نمیدونم قراره چی بشه. فقط میدونم حالم ازش بهم میخوره وقتی یادم میاد چه تهمت های زشتی به من و خانواده م زد.

این فکرها و این مدل پایین و بالا کردن مسائل همش نشونه ی احساسات سرکشه
اگر میخواید برای زندگیتون یه تصمیم درست بگیرید و شادابی قبل تو زندگیتون بیاد اول افساراحساستون رو باید تو دستتون بگیرید
برای طلاق دیر نمیشه و فرصت دارید,فقط فعلا چند روز به خودتون زمان بدید احساستون رو کنترل کنید و بعد منطقی مسئله رو بررسی کنید
چه تصمیم به طلاق بگیرید و چه تصمیم به ادامه ی زندگی داشته باشید,باید منطقتون تو تصمیم گیریتون ارجحیت داشته باشه تا پشیمون نشید!.پس به خودتون فرصت بدید تا احساستون فروکش کنه و منطقتون اولویت پیدا کنه و بعد دنبال تصمیم گیری باشید

[بی دل]

بی دل عزیز بی دل مهربان بی دل دلسوز
نمیدونم شما کی هستین اصلا خانمین یا آقا(بیشتر به خانوما میخورین) دلیل اینهمه عصبانیت و متلک پرونیتون چیه. در مورد قانون مداری مملکت حرف زدی خدمت شما عرض کنم که اصلا بیاین فرض کنیم من متوهم باشم و عاقد رو هم از روی توهمم آوردم خونه. وقتی من این زنو دیگه نمیخوام و این روند نخواستم مال امروز و دیروز هم نبوده باید چکار کنم؟ اصلا تمام شخصیت این زن پیش من شکست برای من با خاک هموار شد. به زور میخواد شناسنامه ای زن من بمونه؟ خب بمونه. اصلا دو هزار بار منو بکشونه دادگاه. چه فایده ای به حالش داره؟
حفظ شان خانوم؟ اصلا اون خانوم با اون رفتارش شانی هم داشت!؟

من خانومم. با کمتر از یک قرن تجربه در زندگی مشترک در جهت کمک به دوستانی که در آمپاس شدید هستند در این سایت قلم میزنم

عصبانی هم نیستم. متلکی هم در کار نیست.

ما اینجا نه قاضی هستیم و نه حکم صادر میکنیم. و نه برای اعضا تصمیم به طلاق یا ازدواج میگیریم.

اما سعی میکنیم همه چراغهای ممکن را بر روی تاریکیهای رابطه و نیز ابعاد شخصیتی خود مراجع که برایش روشن نیست را (بر اساس نوشته هایش) روشن کنیم تا بهتر بتواند تصمیم بگیرد.

اینکه این خانوم برای شما با خاک یکسان است و شانی ندارد یا هرچه، این بعهده شماست که تصمیم بگیری بمانی یا بروی.

اما جه ماندن و چه رفتن اینکارهایی که شما میکنی راهش نیست.

بالا بروی پایین بیایی، من به شما میگویم که سهم شما در خراب کردن این رابطه و رسیدن به این تنفر از همسرت و این حال خرابت، بسیار بیشتر از همسرت است.

و این حال خرابی که داری و این هیجانات منفی که این چند وقت داری تجربه میکنی عمده اش از دست خودت است. ظرف وجودت را خیلی کوچک قالب گرفته ای. تحمل تفاوتها را نداری. تحمل حرفی بالاتر از حرف خودت را نداری. اون خانوم پیش مشاور یک رفتاری به قول شما دون شان خودش داشته. شما چند دور با تریلی از روش رد شدی. هنوز دلت خنک نشده.

در موارد مشابه شما، معمولا در این سایت روانشناسی و مشاوره خانواده، کمک میکنند افراد روی ضعفها و پتانسیلها و ظرفیتهایشان کار کنند تا بتوانند زندگیشان را بهتر حفظ کنند یا اینکه چنانچه طلاقی صورت گیرد با آگاهیهایی که به افراد میدهند و همفکری و همدردی که به آنها میدهند، آسیب های طلاق را برایشان کمتر کنند و کمکشان کنند که واقعیتهای طلاق را بهتر بپذیرند.

حالا شما طوری صحبت میکنی که انگار جز طلاق راهی نداری. اگر قرار نیست پندی بپذیری و راهکاری برای بهبود رابطه ات بکار گیری، و اگر تصمیم ات برای طلاق قطعی است بهتر است کمی آگاهی در مورد طلاق کسب کنی (با مطالعه تاپیکهای مربوطه) تا چشم انداز طلاق برایت روشن شود و در آینده آسیب کمتری ببینی.

و در پایان، چه تصمیم ات بر طلاق باشد و چه بر ادامه زندگی،‌ راهش اینی نیست که شما داری میروی. اولین قدم این است که ضعفها و ایرادات خودت را بپذیری. و نیز سهم خودت را در همه این ماجراها قبول کنی. که اگر اینکار را کردی آنوقت از این نقش قربانی و فریب خورده بیرون میایی. . انتخابی کرده ای و برایت هزینه هایی داشته. از این پس هم هر انتخابی که بکنی چه ماندن و ساختن و چه خراب کردن و با خاک یکسان کردن، هزنه هایی دارد. هزینه های انتخابهایت را و سود و زیانش را به درستی و با آگاهی محاسبه کن. آنوقت تصمیم بگیر.