سلام به تالار همدردی خوش آمدید
شاید درست نبوده که شما در شرایطی که زندگیت ثبات نداشته بچه دار بشی اما بدتر از اون اینه که الان که این اتفاق افتاده همش فکر کنی اشتباه کردی و چه خواهد شد اگر بیاد . اصلا ذهنت رو درگیر این مسئله نکن و تمام تلاشت رو برای آرامش روحیت بکن چرا که در این شرایط حالات روحی شما تاثیر مستقیم روی فرزندتون داره و بهتره به فکر سلامتیش باشید .
ان شاالله که مشکلات حل بشه اما سعی کنید مقاوم باشید و بهم نریزید و این مدام گریه کردن خوب نیست و کاری رو هم درست نخواهد کرد . سعی کنید خودتون رو به کارهایی مشغول کنید تا این رفتارهای همسرتون رو نبینید و حتی پیگیری و تجسس نکنید .
همسرتون قبل از ازدواج هم اهل روابط اینگونه بوده اند ؟
چند وقت بعد از ازدواج این رفتارها شروع شد ؟
آیا تا به حال تلاش کردید که همسرتون رو متوجه این خط قرمزها در زندگی مشترک بکنید ؟ اگر بله عکس العمل همسرتون چه بوده؟
غیر از صحبت جدایی اقدام جدی هم داشتید یا نه ؟
در دوران عقد هم چنین رفتارهایی داشتند؟
اطرافیان با ازدواج شما موافق بوده اند یا مخالف هم داشتید ؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)