نفوذ احساسی دردسرساز!

[she]

چرا می گی که خودم رو سانسور کردم؟ بخاطر اینکه نگفتم x کیه؟ یا بخاطر اینکه نگفتم مشکل اون فرد چیه؟

نه، کلن اینطوری به نظر میاد. یه معلم سخت گیر و فهمیده رو بالای سر یه دختر مهربون و احساسی تصور کن! همزمان هر دوی این ها رو با هم داری. برای همه شاید همینطوره ولی در مورد شما آدم میبینه به چشم که این معلمه کجاها رو داره روی دفتر مشق این دختر خط میکشه!! یه جاهایی که ضرر نداره خوبه این دختر رو آزاد بذاری.

برای ما موقت نیست! من معمولا موفق نمی شم حس منفی خواهرم رو از خودم دور کنم! معمولا تنها راه من اینه که حس منفی اون رو تغییر بدم!

شاید برای من راحت تره چون از مادرم دورم. و حالا هم بعد این چند سال تفاوت های احساسی و دیدگاه هامون رو پذیرفتم.

این حرفت گاهی درسته، گاهی نیست. یعنی همیشه هم اینطور نیست که حس منتقل شده پایگاه فکری و منطقی داشته باشه!
...
من خودم با اون مشکل هیچ مشکلی ندارم! حقیقتا ندارم...
کلی براش توضیح دادم که اتفاقا این مشکل این خوبی ها رو هم داره! و واقعا این از نظر من اصلا مشکل به حساب نمیاد! واقعا من اصلا اون رو مشکلی نمی بینم...
...
البته قطعا بقیه خونوادم هم با اون فرد مخالفت می کنن... ولی من با بقیه مشکلی ندارم، اونها رو می تونم مجاب کنم...
...
به هرحال الان دیگه اصلا انگیزه ای برای ادامه دادن با اون شخص ندارم. البته هنوز جواب منفی ندادم، چون اینکار هیچ توجیهی نداره که یه روز به یکی نظرمثبتی داشته باشی، فرداش بدون هیچ اتفاقی نظرت منفی شده باشه! اما خب مطمئنا به زودی یه بهانه ای پیدا می کنم.
...
من واقعا اون رو فردی می دیدم که ممکنه بتونم باهاش اون زندگی ای که دلم می خواد رو بسازم. و مشکلش هرچند سختی هایی بوجود میاورد، اما قابل هندل کردن بود.

میشل جان در مورد خواستگارت بیشتر فکر کن و راجع به اون با خانواده ات با همون مهارت رفتار جراتمندانه صحبت کن. در جمع خانواده بذار هر کسی نظرش رو بگه و بقیه گوش کنند. خودت هم نظرت رو بگو. بذار بقیه برای حرف هاشون دلیل بیارند.
شما حتما چارچوب خواسته ها و نیازهات از زندگی و مرد آینده ات مشخص هست.
قیافه و ظاهرش، وضعیت مالی، محل زندگی، خانواده شوهر، افکار و عقاید، مذهب و مسلک، بچه، جایگاه زن و مرد در خانه، شاغل بودن یا نبودن، تصمیم گیری های مالی و ...، رفت و آمدها، ادامه تحصیل، ...
صداقت و صمیمیت و عادات و دوست داشتن و اولویت ها و ...
هر خواستگاری به هر حال یه مشکلاتی داره و هیچ کس هم کامل نیست.
من یه زمانی یه خواستگاری داشتم که شرایط خوبی داشت ولی مادر من رسمن اونو رد کرد! چون از نظر مادرم اون چاق بود و هیکل خوبی هم نداشت. من این نظر رو نداشتم.
الان منم که دارم زندگی می کنم نه مادرم. وقتی مشکلی ایجاد میشه مستقیما روی من اثر میذاره. منم که درگیر این زندگی هستم و باید بتونم باهاش کنار بیام نه مادرم!

یادت باشه یه روز نیای به خواهرت بگی من این کار رو به خاطر فلان حرف تو کردم! یه روز اونو مقصر شرایطت ندونی! دیگران هر حرفی بزنن و هر توصیه ای کنن ما باید مسئولیت مستقیم کارهای خودمون رو خودمون بپذیریم. چه اشتباه باشه چه درست.

خب... خواهرم بخشی از وجود منه، نمی شه باهاش صمیمی نباشم!

اگرم باهاش مشورت نکنم، یه منبع معقول رو از دست دادم. هیچکس مثل اون نمی تونه همفکر خوبی باشه. اون به راحتی می تونه آینده تصمیمات من رو تخمین بزنه، چون خیلی خوب منو می شناسه.

و زندگی من برای اون همون ارزشی رو داره که برای خودم داره.

راستی من اینجا در مورد انتقال حس های مثبت چیزی نگفتم... خواهرم قدرت اینو داره که هر غصه ای رو از من دور کنه... اون یکی از بزرگترین ثروت هاییه که من تو زندگیم دارم... شاید هم ارزشمندترین چیزی باشه که دارم...

می فهمم.
شما خیلی خوشبختی که اونو داری.
ایشالا همیشه کنار هم خوش و سلامت باشین و خدا شما رو برای هم نگه داره.
بله حتمن خواهرت و این رابطه ی شما ثروت باارزشیه.
اما توی مهمترین تصمیم گیری های زندگیت شما تنهایی. هیچ کس به جز خودت رو نداری. هیچ کس. نهایتا مشاوره های علمی و منطقی دیگرانی که به زندگی شما اهمیت نمیدند اما اصول زندگی درست رو با توجه به شناخت و تجربه هاشون به شما نشون میدن و میشه به راهنمایی هاشون اعتماد کرد. این تنهایی رو بپذیر.
قدرت این تنهایی باعث میشه آدم خلوت عمیقتری با خودش داشته باشه. باعث میشه آدم با خودش روراست تر بشه. حریم شخصی رو حفظ کنه و در عین حال با خواهرش، مادرش و عزیزانش هم صمیمی باشه.
امیدوارم درست ترین تصمیم ها رو بگیری