تو یه لحظه همه چیز عوض میشه و آدم هیچ کاری هم ازش برنمیاد.حتی زبون هم یاری نمیکنه که چیزی بگه.
چیزی نمیشه گفت اما باید صبر کرد و توکل. خیلی سخته وقتی یه نفر که برات عزیزه تو بغلت گریه میکنه!(که متاسفانه در چند وقت اخیر این اتفاق چند بار برام افتاده).
در هر صورت شاید باز هم باید شکر کرد چون همیشه بدتری هم وجود داره!
این چند وقت هی این شعر تو ذهنم تکرار میشه:
اما تو کوه درد باش طاقت بیار و مرد باش.







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)