راهی برای ادامه ؟ ...

[دلپذیراد]

شارلوت جان، عزیز دلم کاملا درست می گی

منم دوست ندارم کش بدم ولی وقتی می بینم که اگر شوهرم به جای من بود و من مهمانی اون ها رو فراموش می کردم چه بلایی به سرم می آورد نمی تونم ساکت بشینم

دلم می خواد منم مثل خودش باشم

مثلا:
یه بار می خواستیم بریم مهمانی، من و خانواده ام برای سفارش جهیزیه رفته بودیم بیرون از خونه و تو ترافیک بودیم، وای خدای من اگر بدونید چه اس ام اس هایی می داد
می گفت اصلا نمی خواد بریم وقتی برای تو مهم نیست! می گفتم عزیزم مهمه ولی نمی دونستم تو ترافیک می مونیم
یا مثلا من به جای نیم ساعت یه دوش هل هلکی گرفتم و دویدم و بهش گفتم موفق شدم بالاخره به جای نیم ساعت 7 دقیقه برم حمام بیام، اگر بدونید چه کار کرد!!! گفت فقط منم که برای مهمانی های فامیلت ارزش قائلم و می رم آرایشگاه و به خودم می رسم
مجبور نیستی جایی رو که دوست نداری بری!!! و کلا ما هر چی مهمونی از طرف فامیل ایشون رفتیم به کام ما زهر مار شده به دلایل مختلف
به خدا من هر شامی که خونه ی فامیلش خوردم با بغض بوده و می خوردم تا بغضو فرو بدم ...

اون وقت دلم نمیخواست به این راحتی از این موضوع رد بشم ...
نمی دونم چرا نمی تونم بزرگوار باشم، آخه شوهرم اصلا درک اینو نداره که من دارم بزرگواری می کنم! میگه اصلا چیزی نبوده که تو بخوای بهش اعتراضی کنی و رفتار همه که باهات عالیه! پس خانواده ی من ماهند و گل
و فقط خانواده ی تو هستند که من به بعضی کارشون اعتراض دارم !!!
در حالی که من خیر ِ سرم کلی بزرگواری کردم از اول تا الان و در مورد خانواده اش هیچی بهش نگفتم و ...

ممنونم ازت که وقت گذاشتی