نه ببینید بحث منم همینه شما ازدواج کردید و تشکیل خانواد دادید پس الویت اول و آخرتون میشه زندگی خودتون (این پایه هر ازدواجیه ) تشکیل زندگی ،تشکیل خانواده جدید ، همسر و همرا داشتن و زندگی زناشویی و...
این پایه هر زندگی ای هستش و از حداقل هاست ، ، اینا الفبای زندگیه
فرض کنید شوهرتون هم حرف شما رو بزنه بگه 20 اندی سال خانوادم اولویت اول بودم چجوری شما رو اولویت اول قرار بده؟؟؟؟
جه حسی بهتون دس میده؟ خودتون رو بزارید جای ایشون؟ یا جواب تماستون یا sms رو نده یا دیر بده؟؟؟ یا بگه بجا اینکه با هم بریم رستوران بیا با پدر مادرم بریم رستوران یا تفریح و.... چون اینجوری بمن خیلی خوش میکذره؟؟؟ یا 1001 اما و اگر دیگه
شما شناخت و تعریف درستی از زندگی ندارید ، آدم ازدواج میکنه که کل زندگیشو با همراه و شریک زندگیش تا آخر عمر تقسیم کنه و تو سختی و خوشی با هم و کنار هم باشن
اگه قرار بود با خانوادتون بیرون برید پس چرا ازدواج کردید؟؟ اگه قرار بود با خانوادتون خوش بگذره چرا چس ازدواج کردید و اومدید زندگیتون رو با 1 پسر دیگه با 1001 آرزو امید تقسیم کردید؟
تعادل برقرار کردن که گفتید کاری خیلی سختی نیست همونطور که قبلا هم گفتم شما باید اولویت اول و آخرتون رو به همسرتون اختصاص بدید و بعد از اون اگه وقتی یا اولویتی موند به خانوادتون یا .... اختصاص بدید اونن باهماهنگی باهم
این قضیه شامل حال شوهرتون هم میشه هیچ فرقی نمیکنه عملا.
1 چیزه دیگه هم که خودتون گفتید ، شما کاری کردید که ایشون به زبون اومده (که مردا خیلی به زبون میارن ) گفته من اولویتم صفره
1 نکته ای که بزهنم میرسه اینکه مردا توجه و دوست داشتن و اهمیت دادن یا... خوب متوجه میشن خیلی بهتر از اونی که فکرشو بکنید با عزیرم گلم جانم و... چیزی تغییر نمیکنه
. مردا میخان واقعا همسرشون در هر شرایطی از ته قلبش طرفو بخاد و در هر شرایطی ساپورتشون کنه اینو لمس میکنن به راحتی و بلعکسشو ، و وقتی اینو لمس کنن ممکنه حتی بروشون هم نیاره منتها اونوقته که برا همسرشون جونن میدن
این قسمتای که بلد کردم به نظرم مهمهتره
ببینید من مجردم و زندگی مشترک رو تجربه نکردم ولی بنظرم اینا چارچوب و حداقل هاست و خط قرمزه ، هرچی خط قرمز رو ازش رد شید به زندگی خودتون آسیب میزنید.
من هم مثل برادرتون اگه لحنم تند بود به بزرگی خودتون ببخشید
موفق باشید









علاقه مندی ها (Bookmarks)