تصور می کنم پدرم به خواهرم نظر داره!

[مدیرهمدردی]

با سلام و احترام
ضمن تشکر از شما به خاطر پاسخ به سئوالاتم.
همانطور که قبلا اشاره کردم و با پاسخی که دادید اولویت بسیار و مهم و هدف اول در اینجا آرام سازی شخص شماست.
1 - لطفا موقتا بی خیال مشکل خانواده ات بشو و روی خودت متمرکز شو

2- همانطور که مورد تاکید قرار دادم شما چه به عنوان راهنما، چه به عنوان عضوی از خانواده وقتی می توانید کمک کننده باشید که احساستان تحت کنترل و عقب نگه داشته شود.

3- نحوه ابراز احساسات شما نشان می دهد که نگاه شما به خانواده ات و به ویژه پدرت اخیرا پیش نیامده است. و این باید ریشه قدیمی داشته باشد.

4- خانواده یک سیستم هست. مثل چرخ دنده های یک ساعت در هماهنگی با هم فعالیت می کنند. لذا دستکاری یک چرخدنده به تنهایی موثر نیست. به دیگر سخن تنها یک مقصر صد درصد وجود ندارد. (جهت مطالعه بیشتر: http://www.hamdardi.net/thread-136.html)، پس برای کمک به خانواده نباید روی مقصر بودن یک عضو متمرکز شوید.

5- روی 4 متغیر در این مشکلی که طرح کردید می توان کار کرد
الف) روابط جنسی والدین به عنوان عامل جاذب صحیح
ب) روی نحوه ارتباط خواهر و پدرت به عنوان دافع صحیح
جـ) روی اصلاح ساختار خانواده اتان به طوری که همه اعضاء شنیده شوند، مهارت کسب کننده و با هم تعامل های سازنده عاطفی برقرار کنند.
د) روی پدرت به عنوان عامل ایجاد کننده مشکل

در مورد الف: نیاز دارد که مادرتان و اگر امکانش باشد به همراه پدرتان ،مراجعه حضوری به روانشناس بالینی داشته باشند و مهارتهای لازم در این خصوص را کسب کنند.
در مورد ب و ج نیاز هست که خانواده درمانی صورت بگیرد و نیاز هست اعضاء خانواده به صورت حضوری با مشاوره خانواده صحبت کنند.
در مورد بند د باید با پدرتان همراهی کنید و او را نزد یک روانپزشک ببرید تا با گرفتن شرح حال و تشخیص اقدامات لازم را انجام دهد.

اقدامات تسکین دهنده موقتی و فوری
6 - اما اگر مسکن سریع نیاز هست تا به مرور اقدامات فوق انجام شود به نکات ذیل توجه کنید
الف) مادرتان با پدرتان آشتی کند. و در ارتباط جنسی خود با پدرتان تجدید نظر با نظر مثبت داشته باشد.
ب) خواهرتان جدی، قاطع و برخورد سنگین داشته باشد و موارد حفاظت از خود را از طریق پوشش مناسب و مکان مناسب برای استراحت لحاظ کند.
ج) شما ارتباط عاطفی خودتون را با همه اعضاء خانواده داشته باشید. چون هرکدام از آنها تحت فشار و تا اندازه ای قربانی هستند.
د) توجه کامل کنید که به هیچ وجه کس دیگری در جریان قرار نگیرد.
هـ) اگر توانستید آرام شوید و به عنوان یک راهنما نقش منجی داشته باشید ، سعی کنید خانواده را توجیه کنید که این مشکل گرچه بسیار ناراحت کننده هست، اما قابل درمان و پیگیری و حل هست و نباید خانواده خودشون را ببازند(همین طور که شما قبلا خودتون را باخته بودید.)

[رویای آرامش]

مدیر همدردی از توجه شما بی نهایت سپاسگزارم
همانطور که ذکر کردم خانواده من توان پرداخت ویزیت های سنگین روانشناس را ندارند و مطمئنا پدرم این مساله یعنی مراجعه به روانپزشک و روانشناس را نخواهد پذیرفت و زیر بار نخواهد رفت، نخستین بار که این مطلب رو شنیدم از مادرم خواستم که پیش مشاور بره اما مادرم مخالفت کرد و گفت روی گفتن و باز گو کردن این مسئله رو نزد کسی نداره ، آیا مشاوری هست که در این مورد مناسب باشد و ویزیت رایگان انجام دهد؟من فکر کردم شاید بد نباشه مادرم نامه ای به پدرم بنویسه نمی دونم اینکار می تونه مفید باشه یا نه؟من وحشت بی اندازه ای از مسائل و مشکلات روحی دارم و فکر می کنم که هرگز رفع نخواهند شد یا حداقل به این آسونی رفع نمی شوند.این رو هم می دونم همونقدر که مشاور می تونه مفید و کارگشا باشه همونقدر هم می تونه با راهنمایی مخرب زندگی رو نابود کنه پس برام مهمه که بدونم پیش چه مشاوری می تونم برم؟مشاور هایی که در مراکز بهداشت مشاوره می دهند چطور هستند؟آیا برای اینکار مناسب هستند یا شما شخص یا مکان خاصی را پیشنهاد می کنید؟پس ابتدا لازمه که من مادرم رو راضی کنم که به تنهایی نزد مشاور بره شاید بهتر باشه خودم هم همراهیش کنم درسته؟

- - - Updated - - -

در ضمن می خوام بدونم آیا مادرم باید باز در رابطه با این موضوع با پدرم صحبت کنه یا اصلا به روی خودش نیاره؟

[مدیرهمدردی]

من وحشت بی اندازه ای از مسائل و مشکلات روحی دارم و فکر می کنم که هرگز رفع نخواهند شد یا حداقل به این آسونی رفع نمی شوند......
...

در ضمن می خوام بدونم آیا مادرم باید باز در رابطه با این موضوع با پدرم صحبت کنه یا اصلا به روی خودش نیاره؟

با سلام و احترام

همانطور که قبلا اشاره کردم و با پاسخی که دادید اولویت بسیار و مهم و هدف اول در اینجا آرام سازی شخص شماست.
1 - لطفا موقتا بی خیال مشکل خانواده ات بشو و روی خودت متمرکز شو

2- همانطور که مورد تاکید قرار دادم شما چه به عنوان راهنما، چه به عنوان عضوی از خانواده وقتی می توانید کمک کننده باشید که احساستان تحت کنترل و عقب نگه داشته شود.

خواهش می کنم مطالبی را که برایتان قرار می دهم توجه ویژه بفرمایید.
حداقل به اندازه زمانی که من خرج نوشتن مطلب می کنم، شما خرج خواندن یا فکر کردن به آن بکنید. و بعد هم عملیاتی کنید.

من گفته ام:
- فعلا مدتی بی خیال این مشکل بشو
- روی خودت متمرکز باش
- احساساتت را کنترل کن
- صبور باش و عجله نکن
گفته ام که:
الف) مادرتان با پدرتان آشتی کند. و در ارتباط جنسی خود با پدرتان تجدید نظر با نظر مثبت داشته باشد

در مورد مشاوره رفتن گفتم این گام اساسی و دراز مدت هست و ربطی به مسئله اخیری که شما مطرح کردید ندارد. گامهایی که گفتم به مشاوره نیاز دارد باید در بستر زمانی و به مرور برای جلوگیری از عود مجدد مشکل انجام شود.


باز هم استدعا دارم با صبر و با دقت باشید. احساستون را تحت کنترل بیاورید.
یا حداقل برای یک هفته ای در این مورد پیگیری نداشته باشید، نه از خانواده نه از ما ....
خودت را بازسازی کن تا بتوانی برای خودت و برای خانواده ات مفید باشی.