آقا سامان من حرفتونو قبول دارم گاهی خداوند با یه اتفاق ساده به آدم تلنگر میزنه و آدمو مجبور میکنه یه بار دیگه درست بودن کارش رو بررسی کنه
من فکر میکنم این فکر به این خاطر براتون به وجود اومده که خودتونم در درستی کاری که میخواهید انجام بدید تردید دارید
اما بنشینید یک بار دیگه بین خودتون و خدای خودتون فکر کنید
آیا واقعا قصدتون ازدواجه؟
آیا واقعا میتونید اون خانم رو خوشبخت کنید؟
آیا این خانم واقعا خصوصیات لازم برای همسری شما رو داره؟
از نظر فرهنگی اعتقادی خونوادگی مالی تناسب دارین؟
یا فقط چون تا قبل ایشون هر کسی رو میخواستید به دست می آوردید و به ایشون هر چی اصرار کردین جواب رد دادن براتون جذاب شدن؟
نکنه خدای نکرده پا پیش بذارید اون خانم رو هم به خودتون علاقمند کنید وابسته بشید اما چند سال دیگه ببینید نمیتونید با هم ازدواج کنید
این اتفاقو بهونه ای برای تامل مجدد تلقی کنید
علاقه مندی ها (Bookmarks)