من خودم به عنوان یه دختر بیشتر از اینکه قیافه برام مهم باشه تیپ و اعتماد به نفس و شخصیت طرفم برام مهمه چون میخوام به اون فرد تکیه کنم اگه درش ضعف ببینم اصلا خوشم نمیاد گفتم تیپ چون سلیقه و نظم یه نفر توی تیپش معلومه قیافه خدادادیه
مثلا پیش اومده خواستگاری از در که وارد شده قیافه ش کچلی ش قدش لاغریش اصلا تو ذوق من زده ولی وقتی رفتیم حرف زدیم انقدر از شخصیتش خوشم اومده که برای زنگ زدنشون لحظه شماری کردم
برعکسشم بوده کسی که جلسه اول به نظرم بد نبود ولی انقدر ناله کرد و اعتماد به نفسش کم بود که ازش خیلی بدم اومد
بعدم این طور که من از صحبتاتون متوجه شدم شما با این که یک نقص نه چندان بزرگ البته در قیافه دارید دنبال یک دختر بی نقص در قیافه هستید و خودتون روی ظاهر سخت میگیرید
در واقع به این علت نمی تونید تصور کنید کسی شما رو با این ظاهر دوست داشته باشه چون شما خودتون نمیتونید زیبایی کمتر از یه حدی رو برای همسرتون قبول کنید
و تا زمانی که شما قیافه خودتون رو دوست نداشته باشید از هیچ کس نمیتونید انتظار داشته باشید شما رو دوست داشته باشه و شما احیانا مدام بهش بگید که مطمئنی با من خوشبختی و اونم بگه بله
شما باید خیلی واقع بینانه به قضیه نگاه کنید و درک درستی از شرایط خودتون داشته باشید این نقص و خوبیها و امتیازاتتون رو در کنار هم ببینید و یک جمع بندی درست از ارزش واقعی خودتون به عنوان یک همسر داشته باشید و فکر کنید که چه جور شخصیتی به بهترین شکل با شخصیت شما فیت میشه اما تا زمانی که نگاهتون و مرجع مقایسه تون بازیگران هالیوود باشن شما هیچوقت به ارزشهای واقعی خودتون پی نمی برید چون خودم تجربه دارم میگم من خودم یه سایتی عضو بودم که هر روز میرفتم و علاوه بر اخبار ایران و جهان عکس بازیگران ایران و جهان رو هم در اون میدیدم
بعد یه مدت متوجه شدم اصلا از قیافه خودم راضی نیستم و فکر میکنم حتما باید چند عمل زیبایی انجام بدم تا به اون ظاهر کامل برسم و این در حالیه که اطرافیان همه من رو دختر زیبایی میدونن اما من هم مثل شما باور نمیکردم حرفشونو میگفتم همه اینا واسه دلخوشی من میگن تا اینکه یه مدتی فرصت پیدا نکردم اصلا به اون سایت سر بزنم و کم کم اعتماد به نفسم برگشت الان که فکر میکنم می بینم واسه این بوده که اون مدت ذهن من ناخودآگاه چهره م رو با چهره بی نقص و پرفکت بازیگرا مقایسه میکرده(که البته فتوشاپ و عملهای جراحی متعددی بهشون کمک میکنه) الان دوباره در آینه که نگاه میکنم یه آدم دوست داشتنی می بینم که علاوه بر ظاهرش از خصلت های خوبش خوشم میاد و ازش راضیم توی این مدتی که اینطور فکر میکنم به قدری اتفاقای خوب تو زندگیم افتاده که من واقعا به قانون جاذبه که در فیلم راز عنوان میشه ایمان پیدا کردم
جمله محبوب من در این فیلم این بود :شما همونی میشید که فکر می کنید
من مطمئنم شما برید خارج از کشور بهتر حرفای منو می فهمید
اونجا همه میدونن که بی نقص بودن مختص مدل ها و هنرپیشه هاست و خیلی راحت با اونی که واقعا هستن کنار میان





)

علاقه مندی ها (Bookmarks)