روزهاي نحس داره برمي گرده،ديگه حوصله جر و بحث ندارم

[پرنده غريب]

بايد بگم واقعا ممنواز همگي
اولا اين كه با يد بگم من ميدونم كه سنم براي ازدواج كم بود ولي شرايط اينطوري پيش رفت....
و ثانيا
من كاملا مي دونم اين چيزهايي كه گفتم مشكلات كوچك و ناچيزي ان كه در زندگي هر كسي پيش مي ياد...
ولي من دارم مي گم كه منشا اين جر و بحث كاملا مسخره و بيهوده عدم دوست داشتن دو طرفه هستش.
Leyla m 90 دقيقا فهميدن كه شوهرم چي مي خواد.اون مستقل بودنم رو مي خواد اما با يك روش غلط .با مسخره كردن شخصيت فعلي من
و اما ترانه جان
مرثيه احساسي نمي دونستم چيه ولي اونيكه تو تاپيك قبليم گذاشتي رو خوندم همشونو و كاملا با من مطابقت داره...
اما موقعيت ها....شب من و خواهر شوهر كوچيكم رو تختمون خوابيدين و شوهرم رو مبل چون بايد صبح زود بلند مي شد.وقتي خواهرش خوابيد....من رفتم پيشش و سفت بغلش كردم...نذاشتم تكون بخوره...كه خندش گرفته بود...بعد از كني سكوت بينمون ،بهش گفتم امروز منو خيلي ناراحت كردي.... و رفتم كه تو فكر بمونه،البته نه با عصبانيت بلكه با ملايمت.مشكل اينجاست مه حتى ناز منو خريدار نيست.وقتي ناز كنم مسخره مي كنه و توقع رمانتيك بودن داره...
ايا اشتباهه كه بگم مثلا علاقه بين ما كمه و يا چيزي شبيه به اين؟
من تنها چيزي كه تو ازدواج مي خواستم عشق بود...البته تنها چيز نه،ولي از مهم ترين ها بود كه اگه پيش نياد نصف زندگيم پوچ ميشه