می دونم همش تقصیر خودمه ، آخه چندین نفر دور و برم با همین روشها پسردار یا دختردار شده بودن . و با توجه به دعاهام و نشونه هایی که دیده بودم و علائمی که داشتم فک می کردم بچم پسره .

اشتباه از خودم بود . می دونم .

حالا از دلم بیرون نمی ره . به عنوان یه حسرت همیشه باهام می مونه . هی سعی می کنم یادم بره ، ولی یه حرف ، یه یادآوری باعث می شه دوباره یادش می افتم .