آیا میتوان دوست پسر خود را بعد از اینکه رفت با کسی آشنا شد بخشید؟ یا کلا این آدم تعادل روحی نداره؟

[sarasara]

مرسی آقای مهدی بله ایشان از نظر من خیلی بچه و ناپخته است و از روی ناپختگی حتی ماجرای گوشی موبایلم شاید صحیح باشه

و من برای همین حتی با بازگشتش هم به ادامه دادن رابطه، احساسم میگوید آره عقلم میگوید نه ! اما خوب باید عاقل باشم و فعلا به عقلم گوش بدهم. کم اذیت نشدم از ناپختگی و برخوردهای ناشایست ایشان!تاحدی برایش گفتم اما نشد بفهمد دقیقا چه کشیدم!!
اما خوب اون در دیدار آخر پشیمان بود اما عاقل نبود هنور، ولی من الان کاملا به ادامه دادن رابطم مشکوکم و دیدم منفیه و خیلی فکر میکنم جون باز بمن نیاز داره منو دوست داره و هنوز دلش صددله و یکدل نیست! دلم نمیاد کمکش نکنم اما خوب به خودم همش میگویم اگه کمکی هم بهش میکنی احساسی نشو! ببینید وقتی 1 نفر همه جوره به کسی اعتماد داره بعد باهاش اینگونه رفتاری میشه مسلما نمیتونه راحت بگذره و خوشحالم که دیگه نمی بینمش!هرچند باورش نمیشد و نمیشه که من بریدم ازش! فکر میکنه هنوز هم الان که شرایطش خاص میشه درکنارشم و جور ندانم کاریهاش را میکشم! هرچند دلم نیامد زیاد دلشو بشکنم اما عقلم شدیدا میگه اون تعادل روحی نداره ولش کن! نه که برام سخت نباشه اما اصلا دلم نمیخواد خودم را گول بزنم و یا گول بخورم! خودشم ترسید وقتی دید از دید من آدم هوسبازی شده و شدیدا هم قبول داشت، تعادل فکری روحی نداره و نمیتونه رو تصمیمش برای ازدواج یکدل بشه (شرایطش الان خاصه اما اون مشکل ضعف تصمیم گیری هم داره)! شدیدا هم گریه کرد از این ضعف شخصیتیش منم دلم سوخت و میخواستم خیلی محکمتر باشم، نرمتر حرف زدم (کمی احساسی شدم 20% امتیاز منفی به خودم) اما واقعیت این نکته است که با اشک که شخصیت آدم عوض نمیشه. اون باید با خودش تکلیفشو روشن کنه و این ضعفشو حل کنه و منم هرچه خواستم کمکش کنم فایده نداشته است و اثر معکوس داشته است. باید خودش به یک پختگی برسه
منم آدمم و تحمل بیش از این را ندارم وفکر نکنم بتونم بشینم تا ایشان عاقل بشه ! به اندازه کافی بهش فرصت دادم این مدت! هرچند اشکهایش نذاشت محکم و قاطع حرفامو بزنم اما تا حد زیادی زدم!(امتیاز 78 از 100 به خودم میدهم)
امیدوارم خدا هم کمکم کنه اسیر احساس نشم و به قولی دندان خراب را بکشم!
در ادامه پستها و روزهای بعد از راه حلهای خود برای مبارزه با این احساس مینویسم و از شما دوستان هم نظر میخواهم
خوشحال میشم دوستان راههای مبارزه با احساسم را متذکر شوند! بدونید مسلما دیداری نخواهد بود اما باید ابعاد دیگه بروز احساس را جلویش را تا حد امکان گرفت