درگیری منطقم با احساساتم ...

[چشمک]

بچه ها ازتون ممنونم به خاطر راهنماییهاتون ..

البته درسته که اگه توقعات بیاد پایین مشکلات حل میشه اما من اصلا توقع خاصی ازشون ندارم و فقط یه احترام برام کافیه اما بقیه توقعاتشون ازم بالاست و دوست دارند هرطور که برنامه می چینند عمل کنم و اصلا هم اهمیت نمی دن که موافقی یا مخالف ...فقط یکبار مخالفتم رو اعلام کردم که برای همیشه منو گذاشتند کنار و فقط در صورتی منو می پذیرند که گوش به فرمانشون باشم ... ( من فقط یک رفتار متعادل می خوام )
تازه با این رفتارشون اجازه دادند افراد دیگه هم از فرصت استفاده کنند و هر چی دوست دارن غیرمستقیم و با لحن طعنه آمیز بیان می کنند یه جورایی فقط در شرایطی ازم حمایت میشه که هر چی میگن بگم باشه و چشم ...
چندین ساله که با این مشکل دست و پنجه نرم می کنم هر روز امید داشتم که با اصرار داشتنم بر روی رفتارم و قاطع بودنم به آنها بقبولانم که من هم آزادم هر طور دوست دارم تصمیم بگیرم البته به شرطی که لطمه ای به کسی وارد نشه ...
اما نشد ....بدتر شد ....
البته از نظر خودم آنها دچار کمبودهایی هستند که دوست دارند بزرگ تلقی بشوند و خودشان را برتر می بینند که این رفتارشون بر روی روابطم با انها و دیگران آسیب زا شده ....