من وضعیتم مثل شما بود با این تفاوت که چون بچه نداشتم به راحتی تونستم شوهرم رو به خاطر این اخلاق زشتش بذارم و برم ... طوریکه کاملا فهمید قهر نکردم که نازمو بکشه ... رفتم که جداشم. اما این اخلاق چیزی نیست که یه شبه بذارتش کنار! برای همین بعد از 4 ماه که برگشتم خودم به هیییییچ قیمتی اجازه نمیدم کار به اونجایی بکشه که بخواد دست روم بلند کنه....به همه چی متوسل شدم از دعا سر نماز صبح و نذری و توسل به ائمه بگیر تا ...حتی از تفریحات تنهاییم زدم. منی که هرماه چند روزش رو میرفتم شهرمون حالا مامانم اصرار میکنه برم اما منتظرم شوهرم مرخصیش جور شه با هم بریم. هررررررچی میگه تو همون لحظه تاییدش میکنم و حق رو بهش میدم. چون میدونم دلش میخواد من "نه" نگم. اما زمان که بگذره یه جوری نظر خودمو میذارم تو دهن اون که انگار اون گفته و داریم به حرف اون عمل میکنیم! در حالیکه نظر من بوده و با نظر اون 180 درجه فرق داشته.
مثلا ما یه جا خونه گرفتیم که چون آشپزخونه اش کوچولو بود مجبور شدیم معمار بیاریم که سرویس بهداشتی رو خراب کنه به آشپزخونه اضافه کنه وقتی این کارش تموم شد من یه آشپزخونه داشتم که نصف کاشی هاش نارنجی بود(آشپزخونه سابق) نصف کاشی هاش آبی(دستشویی سابق)!!! همسرم تلفنی داشت واسم توضیح میداد که همینجوری قشنگه هزینه نکنیم...منم با اینکه داشتم دق میکردم!!! گفتم آره خوبه آبی-نارنجی...مثل همراه اول شده!!! و صبر کردم تا روزیکه کابینت ساز اومد منم رفتم که به شوهرم بگم تو که همیشه به هارمونی تو همه چیز اهمیت میدی به نظرت چه جوری کابینت بذاریم که با دو رنگی کاشی هامون هماهمنگ بشه؟؟ و چون هیچ جوری نمیشد مجبور بود کاشی رو عوض کنه! چون اونه که به هماهنگی و زیبایی اهمیت میده نه من!!! اونه که خوش سلیقه است نه من!!!
جالبه که اصلا به این همه نقشه نیاز نبود چون کابینت ساز گفت تمام دیوار آشپزخونه روی همه کاشی ها دیوارپوش میخوره!!!!!
ببین!!!
این یه مثال ساده بود! تو فقط تو لحظه تأیید کن که احساس کنه حرف حرف اونه!!! زمان که بگذره شاید شرایط جدیدی پیش بیاد که همه چی عوض بشه!!!
خداییش شوهرت وقتی میزنه خودش داغون نمیشه؟ نارحت نمیشه؟ زندگیش تلخ نمیشه؟ پس یه مدت به هرررررررقیمتی شده نذار دست روت بلند کنه....دقت کن: به هر قیمتی! به خودت بگو تن به هررر کاری میدم هر چیزی رو قبول میکنم اما نمیذارم بزنه....حتی اگه 100 تا اشتباه هم کرد فهمیدی اشتباهه باز هم تأیید کن لج نکن یه جوری تأیید کن که شک نکنه از رو ترسه یا هرچی...فکرکنه تو قبولش داری! همه نظراتش رو حتی اشتباه هم قبول داری... اما این همیشگی نیست. ممکنه چند ماه یا حتی سال طول بکشه...اما این باعث نمیشه لجوج تر بشه یا به زورگویی عادت کنه. فقط باعث میشه طعم شیرین آرامش و رفتار مردانه و انسانی رو بچشه...اونوقت اعتماد به نفسش میره بالا و خودشو یه مرد کامل و با فرهنگ و انسان میدونه که زنش بهش افتخار میکنه... اونوقته که اون حاضر نیست به هیچ قیمتی این ارامش از بین بره و میبینی که اونه که داره به خواسته های تو تن میده فقط به این خاطر که این زندگی شیرین تلخ نشه.
ببین عزیزم. تنها راهش همینه. هیچ قرص و دارو و مشاوره ای واست نسخه یه شبه و حتی یه ماهه نمیپیچه....بعضی مردا اینطوری اند دیگه. کنار صدتا خوبی این بدی رو هم دارن. باید با صبوری این بدی رو از بین ببری نه اینکه 4 تا جمله از گنجینه جملات سیاست دار! بیرون بکشی و همه چی حل بشه! صبور باش مثل ترک دادن یه معتاد. بخوای لج کنی باهاش یا دو روزه به مقصد برسی فقط خودتو عذاب دادی. باز هم تأکید میکنم تو لحظه تأییدش کن! سکوت راه درستی نیست. سکوت یعنی شوهر جان من میفهمم کارت اشتباهه ولی چه کنم تو همینی دیگه!!! اما وقتی تأییدش میکنی حس میکنه تو قبولش داری بهش عتماد داری دوستش داری...اونوقت برای پذیرش نظر مخالف نرم تر میشه








علاقه مندی ها (Bookmarks)