با سلام و احترام
به نظرم تنها کسی که به این دوست پسر شما حق این نوع برخورد را داده است فقط خودتون هستید..
البته توضیحات این جمله ام را در تاپیک و پستهای زیادی می توانید مطالعه کنبد اما خلاصه اش اینه:
خودتون می گویید دوست پسر، نمی گوئید همسرم. یعنی دوست هستید. دوست هم می تواند باز هم دوست پیدا کند. در دنیا جایی نگفته اند دوست تنها یکی.
البته این خوشبینی به شدت اشتباه بعضی دختر خانم هاست که دوستی را یا مساوی ازدواج می دانند یا زمینه ازدواج.
اما اگر بحث ازدواج هست ، پس بحث دوستی نیست، بحث آشنایی هست. اگر بحث آشنایی در مورد ازدواج هست پس چرا سه سال و نیم شما به او اجازه دادید که با هم باشید؟!!!
در ضمن همه می دانند در مراحل شناخت تا زمانی که عقد انجام نشده است ، تعهدی افراد از نظر قانونی و شرعی ندارند. لذا همانطور که می گویید مسئله دوستی هست.
در واقع خود دختر و پسر این اجازه را به طرف دیگر می دهند که بهره مند شوند اما تعهد و مسئولیتی نسبت به هم نداشته باشند.











علاقه مندی ها (Bookmarks)