ساعت 2:30 شب تلفن را برداشت ، تا تولد فرزند و جگر گوشه اش رو بهش تبریک گوید ...
فرزند که از صدای تلفن ازخواب بلند شد و تبریک مادر را شنید ، بهم ریخت که این چه ساعتی هست برای تبریک گفتن ؟؟؟ منو از خواب ناز بیدار کردی برای یه تبریک ؟؟؟ نمی شد صبر کنی فردا تبریگ گوئی ؟؟؟ من که فرار نمیکردم ؟؟؟ !!!
اما مادر با مهربانی گفت : عزیزم ، آخه مشکل اینجاست که تو صبر نکردی که فردای آنروز به دنیا بیائی و ساعت 2:30 شب به دنیا اومدی ، من خواستم دقیقا همون موقع بهت تبریک بگم !
فرزندم : وقتی تو به دنیا اومدی ، من دیگه نخوابیدم ، نه فقط اون شب رو بلکه صدها شب دیگر ، به خاطر تو نخوابیدم ، و از خوابیدنم نه تنها ناراحت نبودم بلکه خوشحال بودم و لذت می بردم از گریه های تو ، از اذیت های تو و .........
مادرم فقط میتونم بگم که شرمندتم
دوستت دارم مادرم
روزت مبارک








پاسخ با نقل قول

علاقه مندی ها (Bookmarks)