اهمیت زیبایی در انتخاب همسر

[Mosbatfekrkon]

سلام yaaldaa
راستش خوب آره من الان 26 سالمه اما هیچ وقت چیزی به عنوان دوست دختر تو زندگیم نداشتم. شاید یکی از دلایلش این باشه که می خوام تمام کمبود ها و رویاهام تو ازدواج محقق بشه. ضمناً برای انتخاب هم توی یک تاپیک جداگانه مطرح کردم که متاسفانه محدود هستم. از اینجا زن نمی گیرم چون پدر مادرم راضی نیستند و خودم هم فکر می کنم اختلاف فرهنگی داریم. از ایران هم نهایت بتونم 2-3 ماه برم که مطمئنا زمان زیادی نیست. الان هم دارن خانواده مواردی رو پیشنهاد می کنن که اگه مورد خوبی بود برم ایران واسه 2-3 ماه و ایشالله عقد کنم.
در مورد ترک هم آره خوب می ترسم کسی واسه آمریکا منو بخواد و بعدش ترکم کنه. البته خواهرم میگه این مورد نگرانیت بیخوده. میگه اگه طرف خانواده دار باشه و از آشنایان باشه حتی اگه آمریکا هم تحریکش کرده باشه ولی به راحتی ازت جدا نخواهد شد.... ولی هنوز این ترس تو دلم هست...
آره از اینکه خانواده پولدار داشته باشه یا خانوادش موقعیت اجتماعی خوبی داشته باشن یا اینکه سنش از 22 سال بیشتر باشه ( من ترجیح می دم همسرم 3-6 سال ازم کوچکتر باشه) { خدایی وقتی فکر می کنم نمی تونم از اخلاق، نجابت ، اصالت خانوادگی و اعتقادات بگذرم}

سلام sci
نه فیس بوک رو مثال زدم. میگم مثلاً عکس خیلی از دوستام رو که ازدواج کردن با خانم هاشونو می بینم میگم اگه من بودم نمی گرفتمش (البته موارد زیادی هم هست که پیش خودم میگم ماشالله خوشگل هم بوده عروس خانم )
نه من اصلاً زیبایی تنها ملاکم نیست. مطمئناً به اخلاق و نجابت امهیت قائل هستم. به تناسب اعتقاداتم. مطمئنا نمی تونم با کسی که نماز نخونه زندگی کنم. ولی مشکل من اینه که دنبال شخصی هستم که هم اخلاق و نجابت داشته باشه هم زیبایی چند برابر خودم!!!
مواردی بوده که خواهرم گفته و کلی از ظاهر دختر تعریف کرده اما من گفتم نه مناسب من نیست. ولی موارد زیادی هم بوده که همه اون ویژگی های اخلاقی رو داشته به استثنای ظاهر خوب که من بازم گفتم نه.
یه مورد مثلاً هم خودم خیلی خانوادشو دوست دارم هم خیلی مومن و نجیب و اصیل هستند و واقعاً هم دوست دارند اگه من پیشنهاد بدم (خواهرم میگفت) اما من چون دختر خانم خیلی لاغر بود ( ببخشیدا منظورم اینه که اندام زنانه شون درشت نبود) گفتم نه.
بذارید یه جور دیگه بگم. واسه من 3 ملاک خیلی مهمه و اگه نباشه حتی اگه همه چی هم عالی باشه بازم نمیشه: نجابت،زیبایی و اخلاق

سلام خانوم
راستش واقعاً فکر کنم درست می گی. آره فکر کنم یکی ار دلایلش اینه . آره خوب من چون خودم خیلی خوش تیپ نیستم اععتماد به نفس ندارم. حتی فکر می کنم که اگه یه روز از یه دختر زیبا خواستگاری کنم اگه جواب مثبت بده واسه موقعیتم احتمالا میده. دوران کودکیم هم خیلی تحقر می شدم. خیلی از دوستام واسه عینک داشتنم مسخرم می کردن. شاید اون خلا ها همرام هست . فکر کنم 20 بار متن پاسخت رو خوندم. شاید 70% زیبایی رو واسم خودم بخوام که از زنم لذت ببرم ولی 30% رو واسه حرف بقیه می خوام. دقیقاً هم واسه این که بگن چقد ماشالله خانمش خوشگله :( آره من هیچ وقت رابطه ای تحت عنوان دوست دختری نداشتم. یکبار تصمیم گرفتم همینجا با یه دختر آمریکایی دوست بشم به صورت رابطه دوست پسر دختری واسه یه مدت اما از 4 چیز ترسیدم: گناهش، وابسته شدن مخصوصاً که میگن اولین رابطه جنسی وابستگی میاره ، بیماری های جنسی احتمالی ، و اینکه بتونم اگه یه روز خانمم ازم پرسید من چندمین کسیم که در آغوش تو میخوابه با آرامش بگم اولین !

فکر کنم سوء تفاهم ایجاد کردم. من اینطور نیستم که فقط به زیبایی فکر کنم. حتی تحصیلات رو هم که صرف نظر می کنم به شرطی هست که طرف اونقد استعداد داشته باشه که اینجا لیسانسش رو بگیره ولی به لیسانس قانع هستم.
مشکل من در واقع دوتاست.
1) اینکه نمی خوام کفویت رو در ظاهر قبول کنم. بعد هم اینطور توجیه می کنم واسه خودم که من موقعیت اجتماعی و شغلی خوبی دارم اونم اگه خیلیم زیبا باشه میشیم مساوی !:mad: واسه همین می ترسم که اگه بعد چند سال اونم موقعیتش خوب بشه ( که خودم میخوام که بشه) ترکم نکنه
2) اینکه اگه طرف زیبایی چشمگیری نداشته باشه اصلا به بقیه مسائل فکر نمی کنم. فقط وقتی زیبایی قابل توجهی داشته باشه میرم سروقت اخلاق و ایمان و نجابت و .... من فکر می کنم این احتمالا باید اشتباه باشه که اولاً ظاهر رو اوکی کنم بعد بقیه رو. (نظر شما لطفاً)