سلام
من معنی این جمله شما رو نمیفهمم:
هر چند من قبل از عقد کمی بی خیال تر و خوش بین تر از الان بودم اما گاهی برای بهانه گیری بیشتر به همسرم و برای این که اگر او خرده ای از من یا خانواده ام گرفت پاسخی برایش داشته باشم، دقیق تر و حساس تر از قبل شده ام.
مگر زندگی میدان جنگه ؟!
یا جایی که باید همیشه در حال تلافی کردن باشیم؟!
مشکل همسر شما اینه که شما درکش نمیکنی ! همین !
اگر همسرش شما میگه ماشین خراب شده و ....اون لحظه اگر شما مخالف ایشون نظر بدی یعنی درکش نکردی.اقای دهنوی در یک جلسه از صحبتهاش خیلی در این مورد توضیح دادن و انصافا هم خیلی خوب بود.
بهتره در اون لحظه بهش بگی منم خیلی ناراحتم که ماشین خراب شد.خیلی حیف شد و ......تا همسرت بفهمه درکش کردی و و در موضع اونی.اما وقتی شما میگی خداروشکر فلان و ....همسرت با خودش میگه این اصلا عمق ناراحتی منو درک نمکینه
اینم یادت باشه مردها از زنهای غرغرو و نق زن خوششون نمیاد.دیگه این کار رو نکن.
ضمن اینکه لازم نیست همه چیز و تمام و کمال بری به همسرت بگی.توجه کن اصلا نمیگم پنهان کاری کن.میتونی بری خودت نگین انگشتر رو درست کنی و برای خودت و همسرت مسئله جدید ایجاد نکنی.
وقتی همسر شما خسته از ماموریت برمیگرده و مواجهه میشه با این اتفاق خب طبیعای ناراحت میشه و مشکلات بعدی پیش میاد. خودت برو انگشترت رو درست کن و بعدا در یه فرصت مناسب به همسرت بگو
در واقع طوری رفتار کن که اصلا مسئله خاصی نبوده.(مگه یه نگین انگشتر چقدر هزینه برمیداره؟)
از طرفی یادت باشه ازدواج روی خیلی از رفتارهای ادم و حالتهاش تاثیر میذاره و اصلا نباید توقع داشته باشی شما عین همسرت بشی یا اون مثل شما بشه
اگر همیشه خودت رو در موضع همسرت نشون بدی حتما اون میفهمه که اگر هم اتفاقی میفته به دلیل ککوتاهی شما نبوده بلکه کاملا سهوی بوده
موفق باشی
علاقه مندی ها (Bookmarks)