خاطرات گذشته وعواقب آن

[عسل1060]

چشم، سعی می کنم همه کارایی که گفتید رو انجام بدم.
امبدوارم موفق بشم!!

- - - Updated - - -

قبل از اینکه ازتون بپرسم،همین امروز بعدازظهر کسی خونه نبود گفتم تا شروع کنم.
دقایق آخر تمرینم بود که یکی از اعضای خانواده وارد خونه شد،منم هول شدم(نمیدونم چرا!!!!) سریع چندتا جمله آخرو گفتم،تنفسم یادم رفت،بلند شدم!
الان احساس سنگینی می کنم یه کم!!
ولی دیگه سعی می کنم بیشتر تمرکز کنم تا جواب عکس نگیرم:)

ولی بعضی وقتا هم گریه ام میگیره.که چرا من باید بخاطر خطای دیگران اینجوری بشم؟
بعضی وقتا میگم تو که هیچ گناهی نداری پس الانم نباید هیچ مشکلی داشته باشی.باید بتونی خیلی خوب باشی بدون هیچ استرس وناراحتی.(البته حالا دیگه نمیخوام از این فکرا بکنم!)

راستی میخوام از امروزم اگه خواستگار خوبی پیدا شد! روش بیشتر فکر کنم ونهایتش بهش میگم من فعلا یه مشکلات شخصی دارم که نمیتونم ازدواج کنم،اگه دوست دارین میتونین صبر کنید تا مشکلم حل بشه بعد نامزد کنیم!!
یه جورایی نشون دهنده میزان علاقه وتمایلشون هم مشخص میشه.البته اگه فکر نکنن دیوونم وبرن...!!!
کار درستیه؟

[sci]

از اینکه شروع کردید بسیار خوشحالم
قبلا هم گفتم که نگران استرسها و اضطرابها طی تمرینات نباشید، بمرور زمان حل می شوند فقط با پشتکار فعالیتتون رو انجام دهید
من توصیه می کنم هرگز خواستگارتون رو اینگونه سنجش نکنید، و البته هرگز در رابطه با موضوعی که در اینجا مورد طرح هست و اینکه بگویید مشکل شخصی دارید و نمی توانید ازدواج کنید با ایشون صحبت نکنید! تحت هیچ شرایطی!!
ازدواج موضوع بسیار مهمی است که حتما نیاز به مشاوره حضوری داره، بی شک و تردید در صورتیکه تصمیم داشتید تا جواب شایسته ای بدهید با روانشناس معتمد و خبره در این رابطه مشورت کنید
سنجش میزان علاقه افراد رو بشیوه ای که گفتید انجام ندهید

[عسل1060]

سلام آقای sci وقت بخیر
چند تا سوال داشتم:
موقع تمرین تنفس یا روبریی که لازم نیست اتاق نیمه تاریک باشه درسته؟
برای تمرین پذیرش وروبرویی من چند دقیقه ای میشینم وتفکرات....بعد برای تنفس دراز می کشم،درسته؟
اگر زمان مراقبه اتاق نیمه تاریک نیود از یه چشم بند استفاده می کنم.مشکلی که نداره؟
این هفته هم فقط یکی از افراد رو درنظرگرفتم...

ممنون که جواب میدید

[sci]

سلام
نه برای این دو تمرین لزومی نداره اتاق نیمه تاریک باشه و در هر شرایطی می توانید این تمرینها رو انجام دهید
برای تنفس نیازی به دراز کشیدن نیست
اگر واقعا برای شما مقدور نیست اتاق رو نیمه تاریک کنید مشکلی نیست اما اتاق نیمه تاریک بهتره
موفق باشید

[عسل1060]

سلام وقت بخیر
آقای sci یه سوال:
ممکنه که آدمی که همچین مشکلی رو داره بعد یه روز که تمرینا رو انجام داد یه کم بهتر بشه؟!!!!!یا فقط تلقینه؟که اثرش به زودی از بین میره...
راستش من از عصر شنبه شروع کردم.1شنبه هم انجام دادم مراقبه بخشش و....همون روز 1شنبه سرکلاس یکی از استادا احساس کردم اون حس قبلیم کمتر شده!!!!
آخه من همیشه ناخودآگاه از این استاده خوشم نمیومد.یعنی تازه متوجه شدم یه شباهت خیلی ریزی (یعنی بگم در حد یه انحنا تو چهرش!!) به اون داشته.حتی الانم نمیتونم دقیق مقایسه کنم که چه شباهتی دارن ولی فکرکنم حس بدم به استادم بخاطر این بوده که یه جورایی منو یاد اون مینداخته!!

اون روز تو کلاس یه لحظه متوجه شدم دارم نگاه استاد میکنم ولی از اون حس بدی(که لذت هم میبردم!!!) کمتر شده و یه جورایی ندارمش دیگه!
یعنی میشه با یه بار دوبار تمرین حالم خوب شده باشه؟!!

[عسل1060]

سلام آقای sci
من تقریبا همه تمرین ها رو انجام دادم.میگم تقریبا چون تا امروز فقط 2روز صبحش دوش نگرفتم.2روز یادم رفت تو دفترچه یادداشتم صبح یادداشت کنم.
2روزم تمرین روبرویی رو به جای 11 تا12 که یادم رفت تقریبا ساعت 12.30 انجام دادم.

بیشتر روزایی هم که دانشگاه بودم بعدازظهر تو مسجد تمرین مراقبه رو میکردم.

تا هفته پیش برای هردو تمرین مراقبه وپذیرش فقط یکی از اشخاص رو درنظر میگرفتم وصحنه هایی که تو ذهنم مونده بود.از کسی که خاطراتش بیشتر اذیتم میکرد شروع کردم.نتیجه اش هم تو پست قبلی گفتم.یعنی همون سوالم.که من خوب شدم یا این حس زودگذره و باید تمرینا رو تاآخر ادامه بدم؟

از شنبه این هفته هم یه مسئله دیگه رو برای تمرین پذیرش انتخاب کردم.

[sci]

سلام
خوشبختانه به هيچ وجه تلقين نيست! شما رو به بهبودي هستيد و تمرينها را به همان ترتيب كه گفتم انجام دهيد... حتما حال بهتري رو تجربه خواهيد كرد
به نظرم حال شما امروز بسيار بهتر از چند وقت پيش است و اين بسيار عالي است!
موفق باشيد
هفته آينده گزارش جديد كارتون و حالتون رو بفرماييد

[عسل1060]

این حال خوب رو مدیون راهنمایی شما هستم آقای sci

فقط آخرش چه جوری بفهمم که حالم کاملا خوب شده یا...؟؟؟!!!!!!!:rolleyes:

[شیدا.]

این حال خوب ... !!:rolleyes:

[عسل1060]

وقتایی که تو تمرین مراقبه قراره خودم بشینم رو اون صندلی و با خودم حرف بزنم،بیشتر گریه ام میگیره.فکر کنم تا هروقت هم که این تمرین رو انجام بدم بازم گریه ام بگیره.

درحالیکه گمونم باید بهتر شده باشم.آخه دلم برای خودم میسوزم.از خودم میپرسم چرا چیزی نمیگفتم.چرا حرفی نمیزدم..(یه جوررایی این تمرین فرصتی میشه برای گریه کردن هام...حتی اگه از چیزای دیگه ناراحت باشم)

دلم میخواد هرروز یه وقتی رو بذارم برای مراقبه بخشش و تا میتونم به..... بدوبیراه بگم.:mad: بعضی وقتا دلم میخواد صندلی رو بکوبم تو سرشون;)