سلام سمیرا جان
خوش امدی به همدردی
رفتارهای همسرت تا حدود زیادی شبیه رفتارهای همسر منه.به خصوص در مورد قوبل نکردن حرفهای تو/
در مورد مسئله ای که گفتی(رفتن از مسیر خلوت و گوش نکردن ایشون) نصف کار رو درست انجام دادی و نصفش رو غلط.
شما فقط پیشنهاد بده و اجازه بده تصمیم گیری اصلی رو خودش بکنه.اگر شما به همسرت نمیگفتی چرا به حرف من گوش نمیدی خوده همسرت حتی اگر به روی خودش نمیاورد اما درونش میفهمید که کاش به حرف سمیرا گوش کرده بودم .اما وقتی شما با حالت تشر بهش میگی چرا به حرف من گوش نکردی به دلیل غرور مردانه اش خیلی طبیعیه که عصبی بشه
چند با رکه پیشنهاد شما رو گوش نده و به مشکل بخوره مطمئن باش کم کم خودش بروز میده و میگه ای وای ! کاش از فلان مسیر رفته بودم....
در مورد حرفش موقع دعوا هم اصلا به دل نگیر.چون از قدیم گفتن توی دعوا حلوا خیر نمیکنن.تقریبا اکثر اقایون موقع دعوا این حرف رو میزنن.از جمله همسر من..همسر شما....
یکمی بیشتر برامون توضیح بده...چه رفتاری از شما در جمع باعث ناراحتی ایشون میشه؟
ضمنا سمیرا جان
قدر اخلاق خوب همسرت رو بدون و نذار این موضوع کوچیک باعث دلسردی شما از زندگی بشه.من با اینکه مشکلاتم 100 برابر مشکل شماست اما بازهم خوبیهای همسرم رو میبیرم زیر ذره بین و بزرگشون میکنم و تا میتونم بدیهاش رو نمیبینم.
اجازه بده اروم بشه.شما هم توی جمع بهتره فقط روی همسرت تمرکز نکنی و سرت رو با دیگران گرم کنی تا در کانون توجه دیگران نباشی
ینم یادت نره
نه همسر شما و نه هیچ مرد دیگه ای اصلا دوست نداره کسی بیاد مقابلش و بگه که تو رفتارت غلطه.سعی کن مردها رو بهتر بشناسی.شما خانوم کم تجربه ای نیستی.بدون که مردها غرورشون به هر چیزی توی زندگی ارجعیت داره
موفق باشی
علاقه مندی ها (Bookmarks)