اصلا قرار نیست یه بیل و کلنگ بگیری دستتو بیفتی به جون خودت تا از خودت یه آدم دیگه بسازی که فردا صبح که رفتی سر کلاس دیگه دوستش نداشته باشی و با خودت بگی این دیگه کی بود بابا و از این حرفا
عشق و محبت چیزیه که خدا در وجود ما قرار داده و تو نمی تونی یکباره کاری کنی که از بین بره
نه عزیزم . فقط آروم باش . آرامشت رو حفظ کن و خویشتن دار باش . سعی نکن عشقت رو شهره شهر کنی . با کسی در موردش تو دانشگاه صحبت نکن. سعی به جلب توجه از طرف استادت هم نکن. هرچی بیشتر باهاش در مورد بقیه صحبت کنی آتیشت تندتر میشه . دنبال اطلاعات زیاد ازش نرو . با کسانی که در موردش مدام صحبت می کنن خیلی برخورد نکن. خلاصه اینکه یه فاصله ایجاد کن بین خودت و تمام چیزایی که ممکنه ازش بشنوی و ببینی . وقتی هم حرکتی ، حرفی شنیدی عاقلانه فکر کن و اونو نشونه عشق نذار
شاد باش. به گردش و تفریح برو . تنها نمون. ارتباطت رو با خانواده ت و مخصوصا بچه های کوچیک بیشتر کن. اون وقت کم کم می بینی که چقدر آروم شدی و شعله سرکش هم شده یه شعله گرم محبت که فقط ته دلت می دونی که دوستش داری و نمی تونی با این موضوع بجنگی و نمی تونی هم براش کاری کنی . و کم کم همین محبت تو دلت آروم تر میشه و ممکنه در آینده بخوای این شعله رو تقدیم به عشق پاک کس دیگه ای کنی
فقط آرامشت رو حفظ کن.![]()









علاقه مندی ها (Bookmarks)