تکرار خطا ، خطايي بزرگتر است.
اين موضوع از آنجايي حائز اهميت است که عدم توجه به اين بحران! و صرف زمان براي مطالعه اشتباهاتي که انسانها براي رسيدن به موفقيت مرتکب شدهاند، باعث کاهش کيفيت روابط فردي و اجتماعي انسانها در آينده خواهد شد و زندگي معنوي و اجتماعي او را با خطرات جدي رو به رو مينمايد.
امروزه خردمندان جوامع به اين باور رسيدهاند که تامين سعادت و خوشبختي انسان تنها با کمک پيشرفتهاي علمي ميسر نبوده و تحقق کامل اين هدف تنها به افزايش معنويات در زندگي بستگي دارد. هر چند که خداوند متعال هيچ وقت انسان را در پيمودن راه زندگي در اين دنيا تنها نگذاشته و جوامع انساني را با فرستادن پيامبران و امامان مورد رحمت و هدايت خود قرار داده است.
اما تعدادي از انسانها با گمراه کردن ديگران هيچ وقت اجازه ندادند که عظمت الهي هدايتگر زندگي انسانهايي باشد که در تلاش براي رسيدن به موفقيت بوده يا هستند و در اين بين تنها انسانهاي معدودي توانستهاند به نسبت استعداد و دريافت خود به درجهاي از کمال برسند.
به نظر ميرسد که قرن بيست و يکم ، قرني باشد که انسانها در آن گرايش بيشتري در مسير معنويات و اخلاقيات از خود نشان داده و از معنويت به عنوان آخرين سلاح بشريت براي بازگرداندن انسان به مدار اصلي انسانيت خويش استفاده نمايند. براي روشنتر شدن موضوع بياييد نگاهي به تعدادي از اشتباهاتي که انسانها در طول تاريخ براي رسيدن به موفقيت مرتکب شده و ميشوند داشته باشيم و اين گونه تصميم بگيريم که نه تنها آنها را تکرار نکنيم.







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)