بله خانم سنجاب همونطور که اشاره کردید قسمت یا سرنوشت یا شانس یا هر اسم دیگه ای که روش بذاریم در ازدواج حرف اول رو می زنه. همین الان ممکنه افراد بسیار زیادی باشند که از هر نظر برای ما مناسب باشند و زندگی با اونها بدون دغدغه و کاملاً عاشقانه خواهد بود اما باید یه جایی یه زمانی یکی از این افراد سر راه ما قرار بگیره و اگر آدم بدشانس باشه خیلی دیر با این فرد ملاقات می کنه یا اینکه اصلاً پیداش نمی کنه اگر چه ممکنه خیلی به هم نزدیک باشند. من هم امیدوارم همه قسمتشون بشه با فردی که براشون بهترینه ملاقات کنند.
مهران جان مرسی از نظرت ولی تو این مسئله ای که عنوان کردی خیلی باهات اختلاف نظر دارم. برای من خیلی عجیبه که از یک دوست هم سن و سال خودم و هم جنس خودم بخوام برای من گزینه ی ازدواج پیدا کنه. اولاً که قریب به اتفاقشون مجرد هستند و اگر بیل زن بودند باغچه ی خودشون رو بیل می زدند و برای خودشون کسی رو پیدا می کردن. حالا یا قصد ازدواج ندارند به دلایلی یا برای اونها هم پیش نیومده. رفیق صمیمی خودم با اینکه ایرانه و از کمک خانواده ش هم بهره می گیره هنوز بعد از دو سال که قصدش رو داره هنوز فرد مورد نظرش رو پیدا نکرده. البته خوب اون سخت گیر هم هست.
من به مادرم و دختر خالم و زن دائیم سپردم. مدت هاست. حالا نمی دونم واقعاً گزینه کمه که کسی رو نمی تونند معرفی کنند و یا کم کاری می کنند. فقط یکبار دختر خالم کسی رو معرفی کرد که با اینکه گزینه ی بدی نبود اما دلم نمی خواد اولین موردی رو که می بینم انتخاب کنم. دختر خالم می گه اکثر کسانی که تو می پسندی ( با توجه به شناختی که از سلیقه ام داره) یا دوست پسر دارند یا با کسی هستند به قصد ازدواج. با اینکه از خارج رفتنم راضیم و خیلی چیزایی رو که مردم داخل ندارند تجربه کردم و به دست آوردم اما از این لحاظ احساس غبن و ضرر می کنم. با اینکه معمولاً توجه خوبی از جنس مخالف دریافت می کنم هنوز فرد مورد نظرم رو پیدا نکردم. احساس می کنم جا موندم از بقیه و چون ایران نبودم همه ی مورد هایی که با سلیقه ی من جوره رو کسانی قبلاً انتخاب کرده اند و سر من بی کلاه مونده. حالا من بهترین آدم کره ی زمین هم که باشم اون خانم هم بهترین اگر باشه وقتی قبل از من با کسی باشه و قول قرار ازدواج گذاشته باشه یا ازدواج کرده باشه دیگه هیچ کاریش نمی شه کرد.
می تونم بیام ایران 2-3 ماه بمونم اما چه ضمانتی هست که تو این مدت کوتاه کسی رو پیدا کنم. بعد هم می ترسم با عجله رفتار کنم بعداً پشیمون بشم. باید صبر کرد و دید خدا چی می خواد. ممنون از همدردی هاتون.
خانم سحر جاوید ممنون از نظرتون و لینک مفیدی که گذاشتید. چشم حتماً گوش می دم.









علاقه مندی ها (Bookmarks)