مرسی واقعن از همتون.من و شوهرم هردو 29 سالمونه.همکلاس دانشگاهی بودیم و هردو کارمندیم.شرایط کاریه من بهتره.ما هردو پرستاریم.ایشون از ترم یک از من خواستگاری کرد اما ازش خوشم نمی اومد ومن ی آدم باکلاستر و بهتر می خواستم.تو دانشگاه دیگه همه می دونستن که اون بهم علاقه منده! تو اون 4سال خیلی اذیتش کردم...اما ترم هشت احساس کردم بهش علاقه مند شدم!در واقع آخرین باری که بهم گفت ازش وقت خواستمو 2ماه بعد گفتم باهم آشنا شیم چند ماه دوست بودیم بعد عقد کردیم

قبل عقد ازش ی چیزایی شنیده بودم ک تو بیمارستان با همراه یکی از بیماران رفتن تو اتاق..اما وقتی از مترون بیمارستان پرسیدم گفت صحت نداره منم خیالم جمع شد.6ماه بعد عروسی با یکی از همکارام ارتباط برقرار کرد عمقشو نمی دونم و این همزمان شد با این خبر که اونم با یکی از همکارای خودش ارتباط داره...

که من رفتم خونه پدرمو بعد برگشتم سر زندگیم اما من همش بهش مشکوک بدوم تا اینکه بهار امسال با کمک یکی از دوستام.که بهش زنگ زد همون اول شوهرم بهش گفت بیا خونم که دوستم رفت و منم سر رسیدم با برادرم و برادر شوهرم.اما با وساطتت خانوادم و التماس اون و گرفتن حق طلاق و حضانت پسرم برگشتم/اون قول داد ک دیگه از ین کارا نکنه و گفت توبه کرده اما ی هفته پیش دوباره ب کسی ک از طرف من بود گفت بیا خونه تازه اینا چیزایی که من میدونم...کمکم کنین توروخداااا

می ترسم طلاق بگیرم اما دیگه تحملشو ندارم بدم میاد تو تختم بخوابم از فکر اینکه مبادا....

بچه ها کمکم کنین حداقل ی جمله بگین که آروم شم خواهش می کنم.چطور میگه دوستم داره وقتی این کارارو میکنه بارها از خدا خواستم یا اونو بکشه یا منو پسرمو باهم اما خدا حرفای منو نمی شنوه