ادامه تلاش من با صبر

[parvane123]

سلام مریم جان
من تقریبا هر روز میام همدردی و تاپیک های دوستان رو میخونم. ولی بیشتر از همه پیگیر تاپیک تو و سابینا بودم. مریم عزیز باهات احساس نزدیکی میکنم حس میکنم اشتراکات زیادی با هم داریم.
مریم جان من یکسال و 2 ماه قبل وقتی عقد بودم جدا شدم ،تا چند ماه حال خیلی بدی داشتم. نمیتونستم برای خودم توجیه کنم که چرا این اتفاق برای من افتاده. هر شب با گریه می خوابیدم و امیدی به آینده نداشتم. اما همیشه این توی ذهنم میومد که طلاق خواسته من نبود من تمام تلاشم رو کردم که زندگیم حفظ بشه پس حتما خدا کمکم میکنه و مریم عزیز واقعا خدا کمکم کرد. مریم جان تصمیم گرفتم برای دکترا بخونم 3 ماه درس خوندم و در کمال ناباوری قبول شدم. ازدواج کردم با پسری که مسئله ازدواج قبلیم رو حتی به پدر و مادرش هم نگفت.با همسرم خونه خریدیم و اون برای اثبات عشقش خونه رو به نام من زد. نمیگم همسرم مرد بی عیب و نقصیه اونم مثل هر انسان دیگه ای ایراداتی داره اما خوبیهاش خیلی خیلی بیشتره و تا به امروز واقعا خیلی صبوری و گذشت کرده.
اینا رو برات نوشتم که بگم نگران نباش تو تلاشت رو کردی که نذاری کار به اینجا بکشه حالا دیگه بقیه اش رو بسپار به خدا حتما کمکت می کنه. سعی کن آرامش داشته باشی و بیشتر با کار و درس و ورزش خودت رو مشغول کنی. سعی کن زیاد تنها نباشی و اوقات بیشتری رو با خانواده و یا دوستات بگذرون. طلاق رو هم برای خودت نقطه ضعف حساب نکن اعتماد به نفس داشته باش و مطمئن باش لایق بهترین هایی.
از صمیم قلب برات آرزوی خوشبختی و شادمانی دارم.

[maryam123]

سلام مریم جان

خوبی خانومی؟

یه زمانایی تو زندگی ما یه اتفاقایی میفته که خیلی تلخ و دردآوره.یعنی حداقل که ظاهرش اینجوریه.اما از حکمت کار خدا فقط خودش خبر داره.

مطمئن باش اگر صلاحت باشه این ازدواج به طلاق ختم نمیشه و اگر نباشه زمین و زمان هم بهم بریزه این ازدواج تموم میشه.

میدونم که روزهای سختی رو گذروندی و برای حفظ زندگیت زیاد تلاش کردی.اما مریم جان اینو بدون که هیچ زندگی با تلاش یکطرفه به ثمر نمیرسه.
من تصورم اینه که تلاشی که شما برای زندگیت کردی رو اگر برای یه زندگی بکنی که طرفت قدرشناس باشه قطعا خوشبخت خواهی شد.

سعی کن ارامش خودت رو حفظ کنی.با امتیازهایی که شما از خودت گفتی مطمئنا میتونی یه زندگی سالم و پر نشاط دیگه داشته باشی.

برای اروم شدنت به بدتر شدن شرایط فکر کن.مثلا فرض کن تو ازدواج میکردی و اگر الان 1000 مشکل داشتی اون موقع 100000000 مشکل میداشتی

یکی از نزدیکان من (اقا بود) مشکلش مشابه شما بود.البته اونا 5 سال زندگی مشترک داشتن.تا اینکه خانومه پاشو کرد تو یه کفش که بریم خارج.این اقا به هر دری زد همسرشو راضی کنه نره.چقدر خانواده این اقا تلاش کردن.چقدر واسطه گری کردن.

خدا میدونه چقدر این خانوم خانواده این اقا رو اذیت کرد ....
با چند تا از بزرگای دین و علما حرف زدن و واسطه کردن.تا اینکه یکی از همین بزرگان گفت رهاش کنید این خانوم رو.که خیری در این نیست.

بالاخره اقا با چشم گریون رفت و خانومش رو طلاق داد.

حالا همون اقا که وقتی این خانوم تو زندگیش بود وضع مالی افتضاحی داشت با یه خانومی ازدواج کرد.در عرض یکسال هم خونه خریدن و هم یه ماشین خوب .الحمدلله وضع زندگیشون هم بسیار خوبه و بیا ببین این خانومش براش چه کارا که نمیکنه.شدن زبون زده خاص و عام و در و همسایه

انشالله به زودی هم بچه دار میشن

خلاصه که سیل برکات سرازیر شد تو زندگی این اقا.

حالا اون خانوم قبلی برگشته و میخواد بیاد سر خونه و زندگیش !

مریم جان

یادت باشه خدا جای حق نشسته و تلاشهای تورو هم دیده

توکلت به خدا باشه.

حق داری ناراحت باشی اما نه در حدی که تمام انرژیت تز دست بره.

موفق باشی خواهرم

[فرشته مهربان]

این تاپیک ظرفیت تکمیل است

مریم خانم

مهم اینه که شما نزد وجدانتون سربلندباشید که پیشقدم برای جدایی نبودید و سهم خودتونو برای حفظ زندگی پرداختید .

زندگی زیباست ، دیروز و دم


موفق باشی