نمیدونم چه حسی. چون نمیدونم انگیزش چیه از این حرکات. برخوردم باهاش خوبه اما باید فراموشش کنم.
به نظرم قدرت و یا جرات تصمیم گیری نداشت و با اینکه خودش میخواست اما تابع محض خانواده بود. هنوز سنش به مرحله استقلال نسبی نرسیده و همه چیزو مامان بابا براش تصمیم میگیرن. شاید هم اصلا به صلاح من نبود که به موردی که از نظر سنی فاصلش زیاده فکر کنم. گر چه فکر میکردم عقلش بیشتر از سنش است اما خوب زیاد هم گویا اینطور نبود.








علاقه مندی ها (Bookmarks)