خواهش ميكنم كاري رو انجام بدبد كه زندگيتون رو نجات بده نه كاراي آرمانگرايانه:
با توجه به شرايط كه گفتيد شما در حقيقت نقش سرپرستي اونو عهده دار شديد ... شما به پاي اون مي سوزيد.
من روانشناس نيستم ولي هرگز تحت هيچ شرايطي زندگي با همچين مردي رو براي هيچ زني آرزو نميكنم ، مگر اينكه بخوام نفرينش كنم
درسته كه طلاق خيلي مشكلات به همراه مياره ولي مطمئنا از وضعيتي كه شما داريد بدتر نخواهد بود.
اميدوارم قدر خودتون رو بدونيد.......... .مگه عمر انسان چقدره كه به تحمل عذاب بگذره؟!
اميدوارم موفق باشيد.








علاقه مندی ها (Bookmarks)