ببین، فرهنگ ها کاملاً متفاوته، مثلاً الآن که من این جملاتت رو خوندم، به نظرم هیچ بی احترامی نکرده و خیلی عادی بود!
یکی دیگه مثه شما، این حرف رو بی احترامی می دونه.
از این شهر به اون شهر هم خیلی فرهنگ ها فرق داره، مثلاً تو تهران، بیشتر افراد رک و صریح حرفش رو بهت می زنه، مثه این خانوم! اما شهرهای دیگه، شاید این چیزا رو مراعات کنن!
به نظره من،
1- شما باید حساسیتت رو کم کنی، یعنی زودرنج نباشی، یعنی به قوله مدیر، نارنحک نازی نباشی، یعنی نارنجکی که با ناز منفجر می شه نباشی! پس رو این کار کن!
2- اصلاً چرا باید به سرعت با یکی صمیمی بشی؟
سعی کن روی روابطت کنترل بیشتری داشته باشی، روابطت، هدفمند باشه، یعتی بدونی از این ارتباط چی می خوای!!!
این جور دوستا که به درده آدم نمی خورن، فقط وقت و هزینه آدم رو می گیرن. ببین، وقتی زودی با یکی صمیمی شدی، دیگه نمی تونی برگردی عقب و بهش بگی ببین، این حریم من هستش و تو نباید از این حریم این طرف تر بیای، یا این که من از این کار بدم میاد!! اون موقعه دلخور می شه و رابطه شکرآب می شه!
پس سعی کن، برای شروع یک دوستی، آروم آروم بری جلو، قوانین رو پایه گذاری کنی!!
3- سعی کن تو فردی باشی که دوستی رو انتخاب می کنه، نه این که فردی باشی که توسط دیگران انتخاب می شه! تویی که خصوصیات طرف مقابلت رو بررسی می کنی، اگه به درد نخورد، می ذاریش کنار!
4- وقتی یه اتفاق، انگشت شمار رخ می ده، نمی گن من همش برام این اتفاق می افته!! می گن بعضی وقت ها رخ می ده!!
به نظره من روی این چهار مورد کار کن.








علاقه مندی ها (Bookmarks)