با اجازه آقای بیکس آدرس تاپیک قبلیشون رو می ذارم اینجا که دوستان بخونن و در جهت مناسب راهنماییشون کنن.
http://www.hamdardi.net/thread-26916.html
آقای بیکس بهتون تبریک می گم که تونستین بعد از مدتی به خودتون مسلط بشین و جلوی خسارت های بیشتر رو بگیرین. ان شاالله از این به بعد هم بتونین به خوبی مسائل رو کنترل کنین و به بهترین نحو حل کنین.
آقای بیکس خیلی راهنمایی کردن و گفتن اینکه توی این شرایط چه کاری بکنین سخته. فقط خواستم بگم که با توجه به تاریخ گذاشتن پست هاتون الان باید حدود دو هفته از اون ماجرا گذشته باشه و شاید هنوز زود باشه که هم خودتون و هم همسرتون از اون شرایط خاص خارج شده باشین. باید صبر داشته باشین. من نظر شخصی خودم رو می گم از دید یک خانم ولی نمی دونم نظرم توی شرایط شما درسته یا نه.
به نظر من خودتون باشین. سعی نکنین نقش بازی کنین. اون مردی که چند روز پیش اون قدر عصبانی بود یعنی می شه الان کاملا بخشیده باشه و بگه خب همه چی از اول؟ لازم نیست به همسرتون بگین بخشیدم اگر از ته دل نبخشیدین. اگر یه روزی واقعا بخشیدین اون موقع بگین که بخشیدم. بجاش الان گاهی حرف های دلتون رو براش بگین. لازم نیست بگین بیا اینجا بشین و صحبت کنیم. شاید هنوز آمادگیش نباشه. ولی می شه یه موقع فقط یه جمله از حرفای دلتون رو بگین. هم اینکه روزای سختی رو گذروندین. هم اینکه دوست دارین تصمیم درستی بگیرین. هم اینکه دوستش دارین. هم اینکه واقعا انتظارشو نداشتین. یا هر چیزه دیگه که از دلتون بر می آد. گفتنش هم برای خودتون خوبه و هم برای همسرتون. ولی بحث نکنین یا منتظر جواب خاصی نباشین. فقط مثل درد دل. می دونم برای آقایون درد دل کردن سخته ولی برای خانم ها خیلی خوب جواب می ده. صادقانه و بدون پرسش و پاسخ برای همسرتون که فرض کنین یک دوست قدیمیه که بیرون این ماجراست فقط درد دل کنین.
برخوردتون با دیگران خارج از خونه رو هم مثل همین حالا کاملا محدود کنین و به
هیچ وجه اجازه ندیدن هیچ حرفی به بیرون منتقل بشه.
بازم تاکید می کنم شاید نظری که دادم درست نباشه و بهتره منتظر نظر کارشناسی باشین
دعا می کنم که مشکلتون به خیر و خوبی ختم بشه








علاقه مندی ها (Bookmarks)