رومینای محترمنوشته اصلی توسط z o h r e h
این که پاتو کردی توی یه کفش و بدون دادن جواب سوال بقیه انتظارداری کمکت کنند که چطور راحتتر جدا بشی نشون میده هنوز تو هیجانی
اینارو من میگم که این راهو رفتم و مثل تو هم این شرایط و مقاومتهارو داشتم
باز هم میگم بدون وکیل و بدون مشاوره پیش یه روانشناس خوب هیچ کاری نکن
از حقت هم نگذر و اگه بحث تواقفه بر سر مقداریش توافق کن
حالا این که ممکنه اذیتت کنه و طلاق نده و ... همه بازی روانی هست که پیش میاد و با این شرایط تو خودت بیشترین بازی رو داری
این همه استرس و ترس برای چیه؟
مگه نمیگی میدونی میخوای چیکار کنی پس چرا از عکس العمل ها میترسی؟
فکر میکنی حتما باید همه عکس العمل هارو پیش بینی کنی و بعد یه برنامه و طرح جامع بریزی و اونوقت هیچ اتفاقی نمی افته؟
کی به تو گفته طلاق راحته؟کی به تو گفته بخشیدن راحته ؟ کی به تو گفته ببخش و راحت شو همیشه یه پاسخ مطمینه؟
تو حق و حقوق خودت رو میدونی؟مطالعه کردی؟ با مطالعه یا شناخت اومدی تو زندگی؟
نه
همه ما این مشکلو داریم
ممکنه راهی که میخوای بری یکی دوسالی طول بکشه.برای این مدت آماده ای؟
هدفت چیه از گرفتن یا نگرفتن حقت؟
اینارو کامل برای خودت معین کن و اینقدر دنبال یه قانون از پیش نوشته شده نباش
اما اینم بدون اگه از چیزی گذشتی و بخشیدی دیگه آه و نفرینی پشتش نیست و کاریه که خودت با علم و آگاهی کردی
باز هم وباز هم برای بار چندم میگم
هیچوقت نقش یه مظلوم رو بازی نکن که اینجوری تو کار خودت بمونی.حرفهام هم اگه تنده به خاطر اینه این راهیه که خودم رفتم و همه چیش رو پذیرفتم اما تو انگار نپذیرفتی
موفق باشی
علاقه مندی ها (Bookmarks)