یه جایی داشتم نوشته های زنده یاد "حسین پناهی" رو میخوندم ...
دوست داشتم این جملات رو واسه شما هم بنویسم تا بخونین....
میدونی بهشت کجاست؟ یه فضای چند وجب در چند وجب! بین بازوهای کسی که دوستش داری...
ماندن به پای کسی که دوستش داری... قشنگ ترین اسارت زندگی است...
وقتی کسی اندازه ات نیست ... دست به اندازه ی خودت نزن!!!
مگه اشک چقدر وزن داره؟ که با جاری شدنش اینقدر سبک میشیم ....
من اگه خدا بودم یه بار دیگه تموم بنده هامو میشمردم ببینم که یه وقت یکیشون تنها نمونده باشه...
و هوای دونفره هارو انقدر به رخ تک نفره ها نمی کشیدم....
میدانی...
یک وقت هایی باید ... روی یک تکه کاغذ بنویسی "تعطیل است"! و بچسبانی پشت شیشه ی افکارت
باید به خودت استراحت بدهی ... دراز بکشی ... دست هایت را زیر سرت بگذاری ....
به آسمان خیره شوی... و بی خیال سوت بزنی! و در دلت بخندی به تمام افکاری که پشت شیشه ی
ذهنت صف کشیده اند.... آنوقت با خودت بگویی: "بگذار منتظر بمانند!!!!!"
روحش شاد....
<img src="http://www.hamdardi.net/imgup/6468/1357629828_6468_a4d13e4287.JPG" />
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)