جداشم یا بسوزم و بسازم؟

[sadaf60]

صدف عزیزم .. تو نوشته هات به وفور میبینم که نامزدت رو تحقیر میکنی و خودتو بالاتر ازش میدونی !
در خطاب کردنش الفاظی رو استفاده میکنی که واقعا بعیده از یه استاد دانشگاه !
احساس میکنم تو رابطه تون هم هرچقدر که به زبون نیاری بازم خودتو بالاتر ازش میبینی و این باعث میشه ازت دور بشه و بیشتر بره سمت خانواده ش.
نامزدت هرچیزی که هست تو پذیرفتی ش و بله رو گفتی .. حتی اگه بابات براش کار پیدا کرده باشه و اگه وضعیت زندگیشون پایین تر از شما باشه ..
باید ببینی خانواده ی همسرت چیکار میکنن که اونو جذب میکنن به خودشون ؟
شما چه رفتاری داری که باعث میشه نامزدت ازت دور بشه و پناه ببره به خانواده ش ؟
چرا نباید نامزدت وقتی از ماموریت میاد بهت نگه ؟
حتما یه کمبودی تو رابطه تون هست که ایشون سعی میکنه با خانواده ش پر کنه ..

این تکبر و غرور رو از خودت دور کن که افت زندگیته ..
بعد به خاطر یه همچین مسائلی به طلاق فکر میکنی ؟
نکن عزیز دلم .. با زندگیت این کارو نکن که بد میبینی ..
نامزد ادمهای دیگه فکر میکنی مدام در حال عشق و فداکاری و محبت هستن ؟
هر زندگی سختی ها و تلخی های خودشو داره .. باید انقدر محکم باشی که همسرتو جذب خودت کنی و زندگیتو بسازی ..
الان نامزدی و اول راهی .. وقتی بری تو زندگی خودت باید بیشتر از اینها درایت داشته باشی و بتونی رابطه تون رو درست مدیریت کنی ..

5 تا خصوصیت مثبت و منفی خودت و شوهرتو لطفا بنویس ..

----------
الف-ح عزیز ممنونم از راهنماییتون. بخدا من مغرور نیستم فقط از قدر نشناسیش ناراحتم و همه خوبیامونو وظیفه میدونه و کوچکترین خوبیه خودشو منت میذاره. من ازش انتظار دارم که مثل یه عروس معمولی برام ارزش قائل باشن نه حتی بیشتر، با اینکه از همه دوستام و دخترای فامیل سرتر بودم از نظر ظاهر تحصیلات موقعیت خونواده و... .
دلیل دور شدنش از من انتقادا و راهنماییاییه که در مورد خونوادش بهش میکنمه که هر وقت باهم بیرونیم جرو بحث داریم. من میخام بهش بفهمونم که آدم نباید از حق زنش بزنه و به خونواده ای که کوچکترین کمکی در زمان نیازش بهش نکردن انقد برسه و آخرش ما برا هم باید بمونیم . اصلن درک نمیکنه که بعد ازدواج اولویت دیگه با خونواده جدیدشه نه خونواده قبلیش. تو این زمونه که همش به بهونه پول ندارم برام یه کادو نمیخره زحمتاشو دو دستی تقدیم دیگرون کنه. ببینید مامانش کوچکترین کمک مالی بهش نکرده و خیال خودشم جمع کرده که یقرونم کمکت نمیکنم چون شوهر ندارم ولی در عوض به دو تا بچه دیگش از ارث باباش که حقه این پسرشم هست چطور میرسه. یا اینکه اصلن جلو بدرفتاریای مامان و خواهرش پشتم نیست و ازم دفاع نمیکنه و میگه به من که حرف نزدن بوقتش گوشزد میکنم بهشون که تا حالا یک کلمه هم بخاطر ناراحتیام شکایت نکرده و تذکر نداده. منم تا حالا بخاطر احترام جواب بدرفتاریای مامانشو تاحال ندادم، فقط سعی کردم ارتباطم کمتر شه تا انقد ناراحتم نکنن. اون منو از خودش جدا میدونه و اصلا معنی زندگی مشترکو نمیفهمه. حتی از الان میگه بعد ازدواج در ماه یه پول کمی مثلا 20% حقوقش رو بهم میده و همه خرجام پای خودم جز خوراک.من خیلی روحیم حساسه. از زندگی که قراره برام بسازه خیلی میترسم.

[align=justify]اول هر زندگی بالا و پایین داره وبه مرور درست میشه.این درست نیست که تا تقی به توقی خورد فوری اسم طلاق بیاریم. طلاق آخرین گزینتون باید باشه. ی بار باهاش خیلی منطقی و جدی صحبت کنید و همه اینارو بگید و ازش بخواین یا قانعتون کنه یا بهتون حق بده. [/align]

بارها سعی کردم با حرف زدن مشکلمونو حل کنیم. متاسفانه نه بهم حق میده نه سعی میکنه قانعم کنه. به نظرات من توجهی نداره و هرکاری که خودش فک میکنه درسته میکنه و آدمیه که بخاطر زنش از کوچکترین منافع خودشو خونوادش نمیگذره.

منم پست صدف رو خوندم کمی غیر طبیعی میومد !!!
غیر طبیعی اینکه یه جور خود برتربینی نسبت به شوهر و خانوادش. از نوشته هاتون به نظر میاد که شما باید علت اصلی مشکل رو در خودتون جستجو کنین! من اگه همسری با طرز فکری شبیه شما داشتم حتما با مشکل بر میخوردم!
.
لطفا از خصوصیات و انتظارات خودتون از شوهر و بلعکس شما چه وظایفی نسبت به شوهرتون دارین رو بگین بیشتر با روحیات شما آشنا شیم شاید بچه ها بتونن بهتر راهنمایی کنن ...

من روحیه خیلی حساسی دارم و کاملن ظاهر و باطنم یکیه و نمیتونم با نامزدم مث خونوادش با سیاست رفتار کنم و با ظاهرسازی به خواسته هام برسم. از شوهرم انتظار صداقت کامل و فداکاری و کمک بی منت بهم رو دارم همونطور که اینارو وظایف خودم میدونم نسبت بهش. ولی اون کم پیش میاد که کاری بی منت برام کنه حتی اگه زحمت زیادی براش نداشته باشه. همیشه کارای خودش و خونوادش تو اولویته براش. خیلی سرد و بی احساسه، نه تو رفتارش عشق و محبت میبینم نه تو حرفاش. منم راستش از اون چون کششی نمیبینم غرورمو واسه محبت یطرفه نمیشکونم. من احساس میکنم 8 سال دوستی طولانی مارو از هم سیر کرده و بدبینیهای خونوادش نسبت بهم روش اثر گذاشته.