همین حالا از خواندن نوشته هایت هم می شه فهمید که وقتی عصبانی و ناراحت می شی هیچ کنترلی روی اعصابت نداری
معلومه. منم اگه شوهرم با لحن دستوری باهام حرف یزنه بهم بر می خوره و ازش انتظاار دارم تا خودش متوجه رفتار بدش بشه. نه اینکه من برایش توضیح بدهم
چه برسه به شوهرت که یک مرده و غرورش خیلی بیشتره
بعضی وقتا لازمه به خاطر بدست آوردن آرامش یه جاهایی گذشت کنیم. به خدا زندگی خیلی آسون تر می شه با گذشت.اگه دائم در حال تحلیل و بررسی این باشیم که حق با کی بوده، همش باید حرص و جوش بخوریم یا در حال دعوا باشیم.
این قضیه هم اصلا چیزی نبود که تو یک روز تمام به خاطرش خودتو اذیت کنی.یک جمله مهربانانه می تونست مشکلتون و حل کنه تا کار به دعوا نرسه.








علاقه مندی ها (Bookmarks)