ایست ..... ایست .... ایست
کلا بحث من این نیست که چرا از لحنم ناراحت شد . ( علی رغم اینکه من تو لحنم عجله داشتم و سرم شلوغ بود مشتری بود بالای سرم )
حرف من اینه : چرا نمی تونه مثل آدم حرف بزنه ، بگه از این حرفت ناراحت شدم . حالا هم که من اومدم می گم چته؟ باز نمی گه . الکی لج می کنه قهر می کنه هزار مساله و عیب و ایراد دیگه رو پیش می کشه روی اعصاب من راه می ره . من هزار تا فکر کردم تا غروب . خیلی بهم بر خورد که گفت : بابا گفته بود 2-3 میلیون ولی حالا شده 5/4 میلیون .
وقتی هم فهمیدم از لحنم ناراحت شده بهش توضیح دادم که من عجله داشتم ، مشتری داشتم ، اصلا منظوری نداشتم . بازم قبول نمی کنه . بابا...... نمی فهمه حرف منو . نمی خواد قبول کنه اشتباه کرده . بازم مثل بچه لج می کنه
اگر هم می بینید توی این تاپیک اینقدر تحقریش کردم چون خیلی از دستش عصبانیم خیــــــلــــی . به خاطر هیچ و پوچ یک روز کامل حرص خوردم به خاطر هیچ گناه و تقصیری .
من دردم اینکه که چرا ما نمی تونیم بشینیم مثل دو تا آدم مثلا تحصیلکرده به هم نگاه کنیم و حرف بزنیم در کمال آرامش . بهش می گم بیا ببینم چی می گی . می گه من با تو حرف ندارم . خودشو مشغول بازی با موبایل یا تلویزیون می کنه . من که حرفم رو می زنم چیزی می گه که من عصبانی می شم و صدام می ره بالا .
بعدشم خدا نکنه چیزی از دهن من بیرون بیاد . همونو پیرهن عثمان می کنه . انگار دنبال بهانه می گرده .







با همه این مشکل رو داری

علاقه مندی ها (Bookmarks)