من نمی دونم چرا ما زنهای ایرانی به هر قیمتی باید به یه زندگی ادامه بدیم. اگه قرار باشه از نظر مالی خودمون از پس زندگیمون بر بیاییم یا بعضا مثل شما حتی اختیار خرج کردن پول خودمون رو هم نداشته باشیم . از نظر عاطفی هم که هیچ درک و شعوری ندارن . از نظر س ک س هم که فقط فکر لذت خودشون هستن . و ..... به این که نمی گن زندگی .یعنی فقط دنبال یه آقا بالا سر هستیم که به قیمت بودن اسمش یا حضور منفی اش که بیشتر باعث افسردگیمون میشه تحمل کنیم!!!!! در ضمن به نظر من تا این حد تحمل کردن یه جور خیانت به خودمون میشه ( و حتی شاید بتونم بگم حق النفس هست ).
البته من فکر می کنم این رفتار توهین امیز و تحقیر آمیز آقایون ایرانی هم بخاطر همینه که اغلب نقطه ضعف نشون میدیم که از ترس جدایی و آبروریزی و غیره تن به هر خفتی میدیم که این بلانسبت زندگی رو حفظ کنیم . ببخشید این مثال رو می زنم ولی دقت کردین که زنای ولویی چجوری شوهراشون واسشون می میرن و 24 ساعت باید ناز زنشون رو بخرن که مبادا با کسی بپره و مواظبشون باشن که بهشون خیانت نکنه . ولی هر چی بیشتر خانمی می کنی و بیشتر مسئولیت قبول می کنی مردت به محبت تر و با مسئولیت تر میشه
علاقه مندی ها (Bookmarks)